พอรับสาย ก็เจอจางเสวี่ยเสวี่ยบ่นประท้วงเป็นชุด
ซางเฟยหว่านฟังเงียบๆ อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดว่า "เธอไม่ได้ติดรถเพื่อนกลับมาหรอกหรือ?"
จางเสวี่ยเสวี่ยพูดว่า "นั่นก็เพราะฉันโชคดี บังเอิญเจอเพื่อนขับรถกลับปักกิ่งพอดี เลยได้ติดรถมาด้วย"
ซางเฟยหว่านยิ้มน้อยๆ จางเสวี่ยเสวี่ยผู้โชคดีจริงๆ
ก็ดี จะได้ไม่ต้องหารถไปรับเธอ
หลายวันไม่ได้กลับมา ปีศาจต้นไม้ทั้งหลายเมื่อได้เจอซางเฟยหว่านอีกครั้ง ต่างก็ตื่นเต้นดีใจ พูดคุยกันอึกทึก
ซางเฟยหว่านกวาดตามองรอบด้าน ก็พบว่ามีปีศาจต้นไม้หายไปหนึ่งตน
"ปู่ถันไปไหน?"
"ปู่ถัน…" ปีศาจต้นหลิวพูดอย่างรู้สึกผิด "เขาแยกทางออกจากบ้านไป"
"พวกเธอแกล้งปู่ถันหรือ?"
"ใครจะไปแกล้งเขา!"
ปีศาจต้นแอปริคอทรีบอธิบาย:
"ก่อนหน้านี้เขาสอนท่านทำอาหาร สุดท้ายท่านได้ที่โหล่ใช่ไหม? เขากลัวท่านกลับมาแล้วจะมาเล่นงานเขา ก็เลยแยกทางออกจากบ้านไป"
"ใช่ ใช่!" ปีศาจต้นหลิวรีบพูดตาม "พวกเราไม่ได้ขู่เขาจริงๆ นะ เขาคิดไปเองต่างหาก ว่าท่านจะจับเขากลึงเป็นลูกปัด"
ปีศาจต้นท้อเห็นว่าพวกเธอพูดหลุดปากไปแล้ว ก็จำต้องสารภาพตามตรง: "พวกเราก็แค่ขู่ๆ เขาเท่านั้น เกินจริงนิดหน่อยเอง ใครจะรู้ว่าเขากลัวจนหนีไปได้"
"พวกเธอกำลังพูดถึงปู่ถันหรือ?" ไป๋จวิ้นยังไม่ทันเข้าประตู เสียงก็ดังมาก่อน
พอเข้าไป ก็เห็นไป๋จวิ้นถือถุงของใหญ่โตเต็มมือ:
"คุณทวด ผมคิดว่าท่านอยู่ประเทศ H หลายวันคงกินอะไรไม่ลง เลยซื้อของอร่อยๆ มาให้โดยเฉพาะ ชานม กุ้งมังกรผัดพริกเผา แล้วก็บาร์บีคิว! ผมซื้อมาเยอะ กินกันทุกคนเลย!"