[ป้ายเปลี่ยนเคราะห์? เขียนชื่อญาติผู้ใหญ่ลงไปแล้วจะได้โชคลาภงั้นเหรอ?]
[มีของแบบนั้นแล้วทำไมต้องทำลายล่ะ? ไม่ให้ตัวเองเปลี่ยนดวงเหรอ?]
[งั้นให้ฉันสิ! เอ่อ ฉันไม่ได้จะเอาไปใช้ แค่อยากดูว่ามันหน้าตาเป็นยังไง]
หยินกู่ชีชิวพูด: "ของแบบนี้มันชั่วร้ายเกินไป และมันง่ายที่จะทำให้คนเกิดความโลภ ฉันไม่มีทางใช้มันแน่นอน แต่ถ้าเก็บไว้ที่บ้าน ก็ไม่แน่ใจว่าลูกหลานจะเอาไปใช้"
"สรุปคือ ฉันไม่อยากให้ของแบบนี้อยู่ในมืออีกต่อไป ฉันลองทำลายดูแล้ว แต่ทั้งเผาและฟันก็ทำลายไม่ได้ ดังนั้นฉันคิดอยู่นาน สุดท้ายก็ต้องมาหาสตรีมเมอร์"
ซางเฟยหว่านพูด: "ฉันจัดการให้ได้ ถ้าคุณว่างก็เอาของมาให้ฉันได้"
หยินกู่ชีชิว ซึ่งจริงๆ แล้วคือเจิ้งหลานซิน อดีตภรรยาของผังเซิ่งหย่ง
วันนั้น เธอให้ป้ายเปลี่ยนเคราะห์กับจวงเสี่ยวเยียน จวงเสี่ยวเยียนก็เขียนชื่อและวันเดือนปีเกิดของผังเซิ่งหย่งลงไป
เพียงแค่อาทิตย์เดียว ผังเซิ่งหย่งก็เสียชีวิตอย่างโดดเดี่ยวในต่างแดน
และหลังจากนั้นจวงเสี่ยวเยียนก็หายตัวไป ไร้ร่องรอย ไม่รู้ว่าเป็นตายร้ายดีอย่างไร
ส่วนทรัพย์สินของตระกูลผัง เธอก็คิดจะแบ่งเหมือนกัน แต่คนอย่างผังเซิ่งหย่ง ตั้งแต่ก่อนจดทะเบียนสมรสก็ทำการรับรองทรัพย์สินไว้แล้ว
ดังนั้น การแต่งงานอันสั้นนี้ จึงจบลงอย่างเร่งรีบ ด้วยการแลกกับขาข้างหนึ่งที่พิการ