ชาวเน็ตในไลฟ์ที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด ต่างร้อนใจจนทนไม่ไหว:
[หญิงอำมหิต อย่าทำร้ายเด็กนะ! มีอะไรก็มาจัดการฉัน!]
[สตรีมเมอร์ เมิ่งเมิ่งอยู่ไหนนะ? ฉันอยากแจ้งตำรวจ แต่ไม่รู้ที่อยู่ของเธอเลย!]
[ไม่ไหวแล้ว ฉันทนไม่ได้จริง ๆ อยากกระโดดเข้าไปฟันหญิงอำมหิตนั่นให้ตาย!]
[สตรีมเมอร์ สตรีมเมอร์ รีบทำนายว่าเมิ่งเมิ่งอยู่ไหนเร็ว ฉันโทรหาตำรวจแล้ว ตำรวจกำลังถามที่อยู่!]
แม้แต่โจวตงตงก็ยกโทรศัพท์ขึ้นมา เตรียมโทรแจ้งตำรวจทันทีที่สตรีมเมอร์คำนวณที่อยู่ของเซียนน้อยน่ารักได้
ซางเฟยหว่านไม่พูดอะไร แต่ยกนิ้วขึ้นมาทำท่าเงียบ จากนั้นก็ชี้ไปที่หูของตัวเอง บอกเป็นนัยให้ทุกคนตั้งใจฟัง
"วี้หว่อ วี้หว่อ..."
"จี๋กู่ จี๋กู่..."
เสียงหวูดตำรวจดังเจื้อยแจ้วปนกับเสียงรถพยาบาล ลอดผ่านโทรศัพท์ที่เชื่อมต่อกันอยู่ออกมา ช่างสดใสน่าฟังยิ่งนัก
ไม่นานก็มีเสียงพังประตูเข้าไป พร้อมกับเสียงตะโกนของตำรวจดังตามมาติด ๆ วิกฤตของเซียนน้อยน่ารักคลี่คลายแล้ว
คนที่แจ้งตำรวจก็คือซางเฟยหว่านนั่นเอง
เธอมองปมปัญหาออกตั้งแต่ต้น จึงโทรแจ้งตำรวจล่วงหน้า แถมยังเรียกรถฉุกเฉิน 120 มาช่วยคนอีกด้วย
พูดแล้วก็ต้องยอมรับ เบอร์ฉุกเฉินพวกนี้ช่างสะดวกต่อผู้ใช้จริง ๆ ส่งข้อความก็แจ้งตำรวจและเรียก 120 ได้ ฉะนั้นซางเฟยหว่านจึงไม่จำเป็นต้องหยุดไลฟ์
เมื่อเซียนน้อยน่ารักปรากฏตัวต่อหน้าทุกคนอีกครั้ง ก็อยู่บนรถพยาบาลแล้ว
"พี่สตรีมเมอร์ เมื่อกี้ตำรวจมาจับหญิงอำมหิตคนนั้น แถมยังค้นยาลับ ๆ ออกมาจากลิ้นชักของเธอด้วย คุณตำรวจบอกว่า ถ้าพิสูจน์ได้ว่าเธอวางยาจริง ก็จะจับขังคุก"
"คุณพ่อขึ้นรถพยาบาลแล้ว พวกเราไปโรงพยาบาลกันเร็วแล้วนะ!"
เด็กหญิงพูดพลางชี้ให้ซางเฟยหว่านและชาวเน็ตทุกคนดูพ่อของเธอด้วย
สภาพของชายคนนี้ดูไม่สู้ดีนัก ทว่าซางเฟยหว่านกลับเห็นไอแห่งความตายที่ปกคลุมหน้าผากของเขาค่อย ๆ จางหายไปได้อย่างชัดเจน
ซางเฟยหว่านยิ้ม แล้วพูดกับเด็กหญิงอย่างอ่อนโยนว่า "รหัสบัตรธนาคารของคุณพ่อเป็นวันเกิดของหนูนั่นแหละ คนที่เขารักที่สุดก็คือหนูเสมอนะ เขาอยากให้หนูมีครอบครัวที่สมบูรณ์ หวังว่าในแต่ละวันหนูจะได้กินอาหารร้อน ๆ เมื่อกลับถึงบ้าน ถึงได้แต่งงานใหม่"