ยามค่ำคืน ณ โรงพยาบาล
เกาเลี่ยง เพราะขาถูกยิง ถูกชกต่อยจนเกือบตาย หลังถูกตำรวจจับกุม จึงถูกส่งตัวไปยังห้องพิเศษของโรงพยาบาล
แม้ตัวจะบอบช้ำ แต่สติยังดีอยู่
ช่วงเย็น ตำรวจที่ดูแลเวรเข้ามาส่งอาหารให้ เขากินเข้าไปคำหนึ่งก็บ้วนทิ้ง: "ข้าวอะไรเนี่ย? ทำไมแย่ขนาดนี้? พี่ตำรวจครับ เปลี่ยนให้หน่อยได้ไหม?"
ตำรวจไม่สนใจ วางข้าวลงก็เดินออกไป
เหลือเกาเลี่ยงตะโกนอยู่ตรงนั้น: "เฮ้ย ๆ จะไปแล้วเหรอ? ไม่เปลี่ยนข้าวก็เปลี่ยนห้องให้หน่อยสิ! ฉันจะอยู่ห้องชุดวีไอพี แพงหน่อยไม่เป็นไร! ฉันมีเงิน เยอะแยะเลย ถ้าพวกแกกล้าทำร้ายฉัน ฉันจะจ้างทนายฟ้องให้พวกแกเจ๊ง!"
ตำรวจเดินถึงประตู ได้ยินแล้วก็ยิ้มเย็น: "เอาเลย ฟ้องมา ฉันพร้อมสู้ถึงที่สุด!"
เกาเลี่ยงโมโหมาก แต่หิวมาทั้งวันทั้งคืน ทนไม่ไหว จำใจต้องหยิบกล่องข้าวขึ้นมากิน
ในใจก็คิดหาทางหนีความผิด หรือลดหย่อนโทษ
จะจ้างคนรับโทษแทนดีไหม? แล้วหาทนายเก่ง ๆ มาว่าความ จ้างเป็นทีมเลย! ยังไงก็มีเงิน จ้างไหว...
กำลังคิดอยู่ แสงในห้องก็มืดลงทันใด
หมอกหนาทะเลาะไหลออกมาจากช่องหน้าต่าง เอ่อล้นเต็มห้องผู้ป่วยในพริบตา
เกาเลี่ยงดีใจขึ้นมาทันที:
"เทพเจ้า! ท่านมาแล้ว! ท่านมาช่วยผม! ฮ่า ๆ ผมรู้ว่าท่านต้องไม่ทิ้งผู้ศรัทธาของท่านแน่ เร็ว ๆ ใช้พลังเทพของท่าน เปิดโซ่ตรวนที่มือผมให้ที ข้อมือผมแดงหมดแล้ว"