พานเม่าก็ก้าวออกมาพูดบ้าง "คุณซาง เรื่องส่วนตัวของคุณ ผมไม่ควรพูดมาก แต่ที่คุณเฉียวมายอมรับลูกในที่สาธารณะแบบนี้ กระแสบนโลกออนไลน์ต้องระเบิดขึ้นแน่นอน"
"เมื่อเรื่องถึงขั้นนี้แล้ว ถึงแม้ผมจะไม่ใช่คนในเรื่อง ผมก็ยังคิดว่าการทำตรวจดีเอ็นเอพิสูจน์ความเป็นพ่อลูกเพื่อให้ทุกอย่างชัดเจนจะดีกว่า"
"ถ้าฝ่ายนั้นเป็นการอ้างสิทธิ์ปลอม ๆ คุณก็จับเขาไปดำเนินความรับผิดชอบตามกฎหมายได้! แต่ถ้าเป็นลูกแท้ ๆ จริง ๆ ก็ต้องให้คำตอบกับสาธารณชนด้วย ยังไงคุณก็เป็นคนสาธารณะ"
ซางเฟยหว่านพยักหน้า "คุณผู้กำกับวางใจได้ เรื่องนี้ฉันจะจัดการเอง"
เมื่อเห็นคนอื่นยังจะถามไปถามมาไม่เลิก พานเม่าจึงโบกมือ "ได้แล้ว ๆ คุณซางก็บอกแล้วว่าจะจัดการเอง พวกคุณอย่าเอาแต่กินแตงเลย ในเมื่อไม่มีใครว่าง ก็ควรกลับไปรันตารางงาน ไปยุ่งกับงานของพวกคุณกันเสียที!"
ไม่นาน ห้องพักด้านหลังก็ว่างเปล่าเกลี้ยว เหลือเพียงซางเฟยหว่านกับอวี๋เป่ยหมิง
อวี๋เป่ยหมิงหยิบกองเอกสารออกมาส่งให้ซางเฟยหว่าน "เรื่องที่คุณฝากผมสืบในวันนั้น มนตรีเมิ่งสืบจนครบถ้วนและจัดระเบียบเป็นเอกสารเรียบร้อยแล้ว"
"ผมไม่คิดว่าพวกเขาจะมาถึงขั้นนี้ ควรจะส่งให้คุณเร็วกว่านี้ เป็นความผิดของผมเองที่คิดไม่ทั่วถึง"
ซางเฟยหว่านรับเอกสารมา นึกถึงตอนที่ตัวเองเย็นชาบอกให้ปีศาจต้นไซเปรสเมินอวี๋เป่ยหมิงแล้วขับรถจากไป ช่วงนั้นเขากำลังถืออะไรบางอย่างอยู่จริง ๆ น่าจะก็คือกองเอกสารนี้