ซางเฟยหว่านดูรูปถ่ายเมื่อครู่ ก็มองเห็นที่มาที่ไปของเรื่องทั้งหมดแล้ว
"ภรรยาของคุณออกไปเมื่อเช้านี้เหรอ? เธอบอกคุณว่า จะไปปีนเขากลางแจ้ง?"
จูจู๋พยักหน้า: "ใช่ ไปเขาลวี่ซีของเมืองเรา ภูเขานั้นสูงกว่าระดับน้ำทะเลกว่าพันเมตร ด้านหลังยังต่อด้วยเส้นทางภูเขาลูกอื่นๆ อีก ได้ยินว่าเมื่อก่อนมีนักปีนเขาหลงทางเกิดเรื่องบนเขา ฉันถึงได้เป็นห่วงภรรยาเป็นพิเศษ"
ซางเฟยหว่านกล่าว: "ไม่ต้องห่วง เธอไม่เป็นไร ที่คุณติดต่อเธอไม่ได้ เพราะเธอบล็อกข้อความและโทรศัพท์ของคุณ เธอไม่ได้ขึ้นเขา ไปพักอยู่ที่โฮมสเตย์แห่งหนึ่งเชิงเขา"
"จริงเหรอ? งั้นฉันจะไปหาเธอเดี๋ยวนี้"
ขณะนั้น บนหน้าจอก็มีข้อความที่สะดุดตาปรากฏขึ้น:
[วันนี้ฉันก็ปีนเขาลวี่ซีเหมือนกัน ตอนกลางคืนพักอยู่ที่โรงแรมลวี่ซีเชิงเขา บังเอิญเห็นผู้หญิงในรูป เธอมีไฝดำที่คางใช่ไหม? ฉันเห็นเธอกับผู้ชายคนหนึ่งออกมาจากห้อง แล้วก็ไปกินข้าวเย็นที่ภัตตาคารข้างๆ ด้วยกัน]
[นี่มันหมายความว่ายังไง? สาวแต่งงานที่หายตัวไป ไปพักโรงแรม ยังไปกับผู้ชายคนอื่นอีก? ขอโทษที ฉันบริสุทธิ์เกินไป คิดไม่ออกว่ามันมีปัญหาอะไร]
[ไม่พูดไม่ดีนะ พี่ถูกเขาใส่เขาแล้ว รีบไปจับชู้เร็วเข้า!]
จูจู๋นั่งนิ่งๆ อยู่กับที่ ผ่านหน้ากากไม่อาจเห็นอารมณ์บนใบหน้า
ผ่านไปนาน เขาถึงพูดด้วยเสียงแหบพร่า: "ขอบคุณสตรีมเมอร์ ขอบคุณชาวเน็ตใจดีที่ให้เบาะแส"