ไป๋จวิ้นเห็นกระเป๋าของซางเฟยหว่าน หรือจะเรียกว่าถุงผ้ายิ่งเหมาะสมกว่า
ถุงผ้าแคนวาสราคา 9 หยวน 9 เจี่ยวส่งฟรีนั้น วางอยู่อย่างโดดเดี่ยวบนโซฟาหนังแท้สุดหรู ดูแปลกแยกอย่างสิ้นเชิง
จู่ ๆ เขาก็รู้สึกว่าตัวเองก็เหมือนถุงผ้าใบนั้น แปลกแยกจากตระกูลมหาเศรษฐีนี้
เขายิ้มเยาะตัวเอง หยิบถุงผ้าแล้วออกจากห้องจัดเลี้ยง
เพิ่งก้าวออกจากห้องจัดเลี้ยง ก็เห็นคุณนายไป๋ คังซินเอ๋อร์ และจางเฉิงเยี่ย ยืนคุยกันอยู่ใต้ระเบียงยาว
ไป๋จวิ้นอยากพูดกับคุณนายไป๋สักสองสามคำ ถามว่าเธอเคยรักเขาบ้างไหมตลอดหลายปีที่ผ่านมา
เดินเข้าไปได้ไม่กี่ก้าว ก็ได้ยินคังซินเอ๋อร์พูดกับคุณนายไป๋ด้วยน้ำเสียงออดอ้อนว่า "คุณอา ไป๋จวิ้นตอนนี้ชักจะเกินไปแล้วนะคะ! ถูกพริตตี้สตรีมเมอร์ตัวเล็ก ๆ หลงหัวปักหัวปำ แถมยังเอาวิลล่าที่คุณอาตกแต่งอย่างยากลำบากให้ผู้หญิงคนนั้นไปอีก"
"เธอหมายถึงหลังที่เจี้ยงเยว่ซานจวงน่ะหรือ?" คุณนายไป๋ส่งเสียงเหอะเบา ๆ "ตอนนั้นไป๋จวิ้นวันเกิดไม่ว่าไงก็จะให้ฉันซื้อรถให้คันนึง จริง ๆ ฉันก็ไม่อยากให้ แต่กลัวเขาไปขอต่อหน้าพ่อเลี้ยงของเขา ก็เลยโยนบ้านผีสิงที่ไม่มีใครอยู่ไปให้เพื่อไล่ส่งเขา เขากลับเอาไปให้คนอื่นทันที?"
คังซินเอ๋อร์ยังคงยุแหย่ต่อไป "คุณอา วิลล่าหลังนั้นก็ราคาตั้งหลายร้อยล้านนะคะ ยังไงก็ให้คนอื่นส่งเดชไม่ได้ โดยเฉพาะเน็ตไอดอลกระจอกคนนั้น เดิมทีคุณอาสั่งให้ไลฟ์สตรีมวาฬแบนแอคเคาท์ของเธอไปแล้ว ลูกพี่ลูกน้องยังไปโวยวายใส่คุณอาเขยจนปลดแบน นี่มันแสดงว่าไม่เห็นหัวคุณอาเลยนะคะ"
คุณนายไป๋ว่า "พ่อเลี้ยงของเขาตอนนั้นนึกว่าเขาจะเป็นอัมพาตถาวรจริง ๆ ถึงได้ใจอ่อนตามใจเขาหนหนึ่ง ถ้ารู้ว่าเขาจะเหลิงได้ขนาดนี้ ปล่อยให้นอนสลบอยู่บนเตียงยังจะดีกว่า ยังไงก็เป็นแค่ตัวไร้ประโยชน์!"
ยังไงก็เป็นแค่ตัวไร้ประโยชน์—คำพูดนี้เหมือนดาบแหลมคม ทิ่มแทงเข้าที่หัวใจของไป๋จวิ้น จนเขาแทบจะยืนไม่อยู่
นี่คือแม่ที่เขาเรียกมาร่วม 20 กว่าปีนี่เอง!
เดิมทีเขาคิดว่า ถึงเธอจะใช้เขา ละเลยเขา แต่นานวันเข้าก็คงมีความรู้สึกผูกพันอยู่บ้าง
แต่เมื่อคำพูดชั่วร้ายเหล่านั้นหลุดออกจากปากเธอ ไป๋จวิ้นก็เข้าใจอย่างแท้จริงแล้ว