ซางเฟยหว่านจ้องมองชายหนุ่ม "บนตัวคุณติดดอกท้อเน่าอยู่หนึ่งดอก หากไม่ตัดให้ขาด แม้แต่คู่แท้ก็ต้องแยกทาง"
หญิงสาวดูเหมือนนึกอะไรขึ้นได้ จึงเอ่ยถามเสียงดัง "งั้นเธอกับเธอยังติดต่อกันไม่ขาดใช่ไหม?"
ชายหนุ่มนิ่งเงียบ
หญิงสาวยิ่งโกรธ "พูดสิ! ทำไมไม่พูด?"
เหล่าผู้ชมในไลฟ์สดต่างพากันกลายเป็นกองทัพเร่งเร้า
[พูดสิ! กล้าทำแล้วไม่กล้ารับหรือไง?]
[งั้นที่ฉันเข้าใจก็คือเธอมีเรือสองลำเหรอ?]
[แล้วยังจะพูดอะไรอีกล่ะ? เลิกกันไปเลยสิ! คางคกสามขาหายาก แต่ผู้ชายสองขายังหาไม่เจออีกเหรอ?]
[ไอ้หนู! วันนี้ถ้าไม่พูดให้ชัด ฉันไม่มีทางยอมให้พวกเธอแต่งงานเด็ดขาด!]
[คนข้างบนจะไปวุ่นอะไรด้วย? เขาแต่งงานกันแล้วต้องให้เธออนุมัติด้วยเหรอ?]
[ฉันเป็นพ่อของสาว ครอบครัวฉันดูไลฟ์สดกันอยู่ทั้งบ้านวันนี้ ไม่พูดให้ชัดเจน ทั้งบ้านฉันไม่ยอม!!!]
ชายหนุ่มเห็นพ่อตาว่าที่โผล่มา ก็ร้อนรนจนหน้าผากขึ้นเม็ดเหงื่อละเอียด
เขาถูกกดดันจนจนมุม กลัวว่าคู่หมั้นจะโกรธและเลิกรากับเขาจริง ๆ จึงรีบอธิบายว่า
"ผมกับเธอไม่มีอะไรจริง ๆ นะ ถึงแม้เธอจะเป็นรักแรกของผม แต่นั่นมันก็เป็นเรื่องในอดีตไปแล้ว ต่อมาเธอแต่งงาน และผมก็ตกหลุมรักคุณ"
"ก็แค่ช่วงก่อนหน้านี้ได้เจอกันอีกครั้งในงานเลี้ยงรุ่น ก็เลยรู้ว่าเธอหย่าสามีแล้ว ไม่มีรายได้ สภาพจิตใจก็ไม่ค่อยดี แถมยังไม่มีเพื่อนหรือญาติอยู่ข้างกาย พอเจอเรื่องเข้าจึงโทรหาผม ผมพอจะช่วยได้ก็ช่วย"