ไม่รอให้ผู้กำกับพูดอะไรต่อ ซางเฟยหว่านก็ออกไปเจรจาด้วยตัวเอง:
"เราตกลงเข้ารับการทดสอบ แต่ถ้าผลออกมาว่าไม่มีปัญหาใด ๆ เราขอให้สมาชิกสภาฮันตงหมินเข้ารับการทดสอบด้วย เพราะเมื่อคืนเขาก็ไปปรากฏตัวที่โรงแรมจิ้งจอกเก้าหางเช่นกัน มีข้อกังขาเหมือนกัน"
พอพูดจบ หัวหน้าทีมก็โต้กลับทันที: "ข้อกังขาของสมาชิกสภาฮันถูกตัดออกไปแล้ว ไม่จำเป็นต้องทดสอบใด ๆ"
อวี๋เป่ยหมิงหัวเราะเย็น: "ตัดออกไปยังไง? ผ่านการทดสอบด้วยกระดาษยันต์ที่ว่าแบบพวกเรารึไง? ทำไมไม่เปิดเผย? หรือว่าเพราะเป็นสมาชิกสภา เลยไม่ต้องทดสอบอะไรก็ตัดข้อกังขาได้?"
หัวหน้าทีมพูด: "ผู้ตายคนหนึ่งเป็นลูกชายของสมาชิกสภาฮัน เขาจะฆ่าลูกตัวเองได้ยังไง? ส่วนเจียงหลินต้า ก็ไม่มีความเกี่ยวข้องอะไรกับเขา ไม่มีเหตุผลที่จะฆ่า"
อวี๋เป่ยหมิงพูด: "เราก็ไม่ค่อยได้เกี่ยวข้องอะไรกับผู้ตายเหมือนกัน ไม่มีข้อกังขา แล้วทำไมต้องให้เราทดสอบ? งั้นมันก็ไม่ยุติธรรม"
จางเสวี่ยเสวี่ยรีบพูดเสริม: "ใช่แล้ว! สมาชิกสภาฮันไม่ยอมทดสอบ เราก็ไม่ยอมเหมือนกัน ปฏิบัติต่อเราเหมือนผู้ต้องสงสัย แต่กลับเข้าข้างคนของตัวเอง น่าขำจริง ๆ!"
ผู้กำกับไม่คาดคิดมาก่อนว่า เรื่องที่ตกลงกันไว้แล้วจะกลายเป็นต้องลากสมาชิกสภาฮันลงน้ำอีก
แต่ก็เป็นคนในทีมเดียวกัน ทั้งสามคนสามัคคีกันขนาดนี้ ผู้กำกับจะทำตัวเป็นคนนอกก็ไม่ได้
เลยต้องตามประสาไปด้วย: "ไม่รู้สิ โทรหาสมาชิกสภาฮันดูไหมว่าเขาจะให้ความร่วมมือได้รึเปล่า?"
หัวหน้าทีมจงใจหาข้ออ้าง: "สมาชิกสภาฮันเป็นคนระดับไหน? ยุ่งกับกิจการบ้านเมืองทุกวัน จะมีเวลาว่างมารับโทรศัพท์เราได้ยังไง? พวกคุณทดสอบก่อนเถอะ แล้วฉันจะรายงานขึ้นไปขออนุมัติทีหลัง"