ใบหน้าซีดขาวค่อยๆ หันมา สายตาของผีสาวที่เต็มไปด้วยความแค้นจ้องมองผู้คนเบื้องล่าง แล้วเอ่ยขึ้นว่า
"ไม่เห็นสุภาพบุรุษหวนคืน เหตุใดสุภาพบุรุษจึงไม่ยอมกลับมา?"
ทันใดนั้น อวี้หลินเฟิงก็ร้องด้วยความตกใจ: "ไม่! อย่ามาหาฉัน! อย่ามาหาฉัน!"
พูดจบ เขาก็ลุกขึ้นวิ่งหนี
น่าเสียดาย วิ่งไปได้ไม่กี่ก้าว แขนเสื้อยาวก็พุ่งออกไปพร้อมเสียง "ฟิ้ว" พันรอบคอของอวี้หลินเฟิง แล้วกระชากอย่างแรง เหวี่ยงเขาขึ้นไปบนเวที
บนเวที ผีสาวชุดขาวถามเขาด้วยน้ำเสียงแค้นเคือง:
"ฉันร้องเพลงเพราะไหม? นายไม่ใช่บอกว่าจะไถ่ตัวฉันไป สอนฉันร้องงิ้วหรือไง? ดูสิ ฉันเรียนได้หมดแล้ว ทำไมนายไม่มาไถ่ตัวฉันล่ะ?"
เถ้าแก่ลั่วเห็นดังนั้นก็ตกใจไม่น้อย "อาจารย์ ช่วยไล่ผีเร็วเข้า!"
ซางเฟยหว่านกล่าว: "การไล่ผีต้องคลายความยึดติดของเธอก่อน และความยึดติดของเธออยู่ที่อวี้หลินเฟิง"
อวี้หลินเฟิงตอนแรกร้องงิ้วอยู่ที่โรงงิ้วชิงซานแห่งเมืองชิงซาน
ในโรงงิ้วชิงซาน นักแสดงจะโด่งดังหรือไม่ จะเป็นดาวค้างฟ้าได้หรือไม่ หรือแม้แต่จะได้ขึ้นเวทีหรือไม่ ล้วนขึ้นอยู่กับว่ามีแขกมาอุดหนุนมากแค่ไหน
ผู้ชมที่มาดูงิ้ว หากต้องการจะอุปถัมภ์นักแสดงคนไหน ก็จะให้เงินทอง เครื่องประดับเป็นค่าตอบแทน
ยิ่งค่าตอบแทนมีมูลค่าสูง ดาราที่ถูกอุปถัมภ์ก็ยิ่งมีหน้ามีตา และได้เงินมากขึ้นด้วย
แขกเหล่านี้ ส่วนใหญ่เป็นคนรวย การอุปถัมภ์ดาราก็เพียงเพื่อความสนุกสนานเท่านั้น