ทิวทัศน์ที่สวยงามเพียงใดก็ย่อมมีวันที่เบื่อหน่าย
กล้องถ่ายทอดวิวอยู่กว่าสิบนาที จากนั้นก็กลับมาดำเนินกิจกรรมตามกำหนด—หลังจากเก็บภาพเหล่านักแสดงเดินเข้าห้องพัก ภารกิจถ่ายทำวันนี้ก็สิ้นสุดลง
ส่วนที่เหลือปล่อยให้กล้องวงจรปิดในร่มทำงานแทน เพื่อให้ผู้ชมได้ชมดาราในยามส่วนตัวอย่างใกล้ชิด
ทีมงานกำลังจะเก็บของกลับ แต่ซางเฟยหว่านก็เดินออกมาจากห้องอีกครั้ง
"ผู้กำกับลั่ว"
"มีอะไรหรือ?"
"รบกวนคุณช่วยแจ้งทุกคนบนเรือสำราญด้วย ปิดประตูหน้าต่างทั้งหมดให้สนิท โดยเฉพาะหน้าต่างและระเบียงที่หันออกทะเล ต้องปิดให้มิดชิด และคืนนี้ถ้าได้ยินหรือเห็นอะไร อย่าได้ตอบสนองใด ๆ ทั้งสิ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่ง อย่าเก็บสิ่งใดจากผิวน้ำเด็ดขาด"
"คุณซาง หมายความว่าอย่างไร?"
ช่างกล้องหนุ่มยังไม่ทันปิดกล้อง เห็นผู้กำกับกับซางเฟยหว่านกำลังคุยกันก็เลยเล็งกล้องมาอยากเก็บภาพเบื้องหลังเพิ่ม
ซางเฟยหว่านเหลือบเห็น ก็ได้แต่พูดเลี่ยง ๆ ว่า "ช่วยส่งข้อความตามที่ฉันพูดทุกคำ ถ้าทุกคนไม่ไปยุ่งด้วย ก็คงไม่มีปัญหาใหญ่"
ผู้กำกับครุ่นคิด อาจเป็นเพราะกลัวว่าแขกรับเชิญจะเก็บสัตว์ทะเลขึ้นมาทำลายระบบนิเวศ ก็ช่างเถอะ การแจ้งเตือนตามหน้าที่ถือว่าทีมงานใส่ใจดีแล้ว