ยอดเขาเทพธิดาดูแปลกไปหรือเปล่า?
พานเม่าหันไปมอง จากมุมของเขา พอดีกับตำแหน่งแก้มของยอดเขารูปเทพธิดา เส้นโค้งอันงดงามนั้นช่างคล้ายใบหน้าของหญิงงามจริง ๆ ทำให้คนอดไม่ได้ที่จะทึ่งในฝีมือธรรมชาติอันวิจิตร
บริเวณที่เว้าเล็กน้อยเหนือแก้มนั้น คล้ายดวงตาของเทพธิดาพอดี เหมือนมีชีวิตชีวาจนเมื่อแสงส่องต้อง ดูเหมือนกำลังหลั่งน้ำตา
ยอดเขาเทพธิดาจะร้องไห้ได้อย่างไร?
พานเม่าคิดในใจว่า "หรือว่าเมื่อกี้เราถ่ายทำกันสนุกและซาบซึ้งจนยอดเขาเทพธิดาตื้นตันจนน้ำตาไหล?"
วินาทีถัดมา ก็ได้ยินไกด์เอินฉือร้องตะโกนด้วยความตื่นตระหนก: "ไม่ดีแล้ว นั่นคือหิมะถล่ม!"
กลุ่มควันสีขาวกลิ้งลงมาจากยอดเขาด้านข้าง ยอดเขาเทพธิดา พร้อมเสียงดังครืน ๆ ประหนึ่งเสียงคำรามของสัตว์ร้าย
ทุกคนตะลึงงัน มีเพียงเอินฉือที่ตะโกน: "หนีเร็ว! หิมะถล่มแล้ว!"
เสี่ยวหลิวอยากจะพูดว่า "ที่นี่ไกลขนาดนั้น คงมาถึงไม่ถึงหรอกมั้ง"
แต่ผลปรากฏว่า หิมะถล่มที่อยู่ไกล ๆ เมื่อครู่ กลับพุ่งตรงมาทางกองถ่ายด้วยความเร็วสูง
ชั่วพริบตา ลมแรงพัดกระโชก เสียง "ครืน ๆ" ก็ยิ่งใกล้เข้ามา
ทุกคนเริ่มรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ ต่างพากันวิ่งหนี
แต่เส้นทางบนภูเขาหิมะไม่เดินง่ายนัก ด้วยความตกใจ พานเม่าล้มทั้งยืน เสี่ยวหลิวผู้มีน้ำใจอยากจะมาช่วยผู้กำกับ กลับถูกดึงให้ล้มตามไปด้วย
คนอื่น ๆ ก็วิ่งสองก้าวลื่นหนึ่งครั้ง วิ่งไม่เร็วเลย
ตรงกันข้าม ความเร็วของหิมะถล่มกลับเร็วขึ้นเรื่อย ๆ ตอนแรกมองยังดูไกลสุดลูกหูลูกตา แต่เพียงไม่กี่นาทีก็ข้ามหุบเขาระหว่างยอดเขาทั้งสอง มาถึงยอดเขาที่กองถ่ายอยู่