คนตายแล้วไม่อาจฟื้นคืนชีพได้ แม้แต่ซางเฟยหว่านก็ไม่อาจฝืนชะตาฟ้าได้
วันนี้ที่เชื่อมต่อถึงยมโลกได้โดยบังเอิญ ก็เพราะความยึดติดของอีกฝ่ายแข็งแกร่งเกินไป อีกทั้งยังเป็นแฟนคลับของเธอ มีความปรารถนาที่จะเชื่อมต่อกับเธออยู่ในหัว จึงได้เชื่อมต่อกันได้อย่างบังเอิญ และเป็นโอกาสที่ทำให้ผู้คนได้เห็นเขาอยู่
ในเวลานี้ รถประจำทางสาย 42 ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขาอีกครั้ง
ประตูรถเปิดออก เขาก้าวขึ้นรถเมล์โดยไม่ทันคิด พึมพำกับตัวเองว่า "ฉันจะกลับบ้าน แม่ยังรอฉันอยู่ กลับบ้าน กลับบ้าน..."
ครั้งนี้ ในรถไม่มีภาพประหลาดปรากฏอีก
ผู้โดยสารเป็นคนปกติ คนขับก็เป็นคนปกติ ทุกอย่างปกติราวกับว่าเขายังไม่ตาย
เขากระวนกระวายอยากกลับบ้านมาก
แต่เมื่อรถแล่นไปได้สักพัก ภาพตรงหน้าเขาก็พลันเปลี่ยนไป วิญญาณเสี่ยวอู๋มนุษย์ออฟฟิศปรากฏขึ้นในกล้องอีกครั้ง
และฉากหลังของเขาก็ยังคงเป็นป้ายรถเมล์นั้น
เสี่ยวอู๋มนุษย์ออฟฟิศมองไปรอบตัวอย่างงงงวย ถามอย่างไม่เข้าใจ "เกิดอะไรขึ้น? ฉันไม่ได้ขึ้นรถไปแล้วหรือ? ทำไมฉันถึงกลับมาที่ป้ายรถเมล์อีก? ฉันอยากกลับบ้าน ฉันอยากกลับบ้านนะ!"
ซางเฟยหว่านกล่าว "ความยึดติดของคุณคือการกลับบ้าน แต่วิญญาณของคุณกลับถูกขังอยู่ที่นี่ ไปไหนไกลไม่ได้ ที่เรียกกันว่าภูติผูกที่"
คนตายที่มีความรู้สึกพิเศษหรือความผูกพันกับสถานที่ใดสถานที่หนึ่ง จะเกิดพลังผูกมัด ทำให้หลังจากตายไม่สามารถจากไปได้