หลังการหย่าร้าง เฉียวหย่วนหางใช้เวลาช่วงหนึ่งยาวนานอย่างสิ้นหวังไร้จุดหมาย
ช่วงนั้น แม่และน้องสาวของเขาต่างปลอบโยนเขาพร้อมกันว่า
"ผู้หญิงดี ๆ มีเยอะแยะทั้งโลก ทำไมต้องคิดถึงผู้หญิงเจ้าชู้คนนั้นอีก?"
"ใช่แล้วล่ะพี่ชาย ตั้งแต่พี่แต่งงานกับผู้หญิงคนนั้น ปัญหาระหว่างพี่เธอกับแม่ก็ไม่เคยเงียบสงบ แม่ถึงกับถูกเธอโกรธจนล้มป่วยมาหลายครั้ง! ตอนนี้ทุกอย่างจบก็ดีแล้ว"
"แม้เธอจะพาลูกหนีไป แต่สายเลือดของพี่ก็ไม่เปลี่ยน เดี๋ยวเด็กโตขึ้นอีกหน่อย เมื่อไม่จำเป็นต้องมีแม่แล้ว พี่จะขอสิทธิ์เลี้ยงดูคืนมันยากตรงไหน?"
ผ่านไปอีกระยะหนึ่ง ผู้หญิงที่เขาเคยมีเซ็กส์คืนเดียวด้วยกลับอุ้มเด็กชายมาหาที่บ้าน บังคับให้เขารับผิดชอบ
ยังไม่ทันที่เขาจะทันรู้ตัว แม่กับน้องสาวก็ดีใจเฮฮาพาคนทั้งสองเข้าบ้านเสียแล้ว
เขาไม่มีทางเลือก จำใจรับแม่ลูกทั้งสองเข้ามาอย่างเกลียดชัง
ระหว่างนั้น เขาเคยพยายามตามหาลูกสาวและอดีตภรรยา เพื่ออยากรู้ว่าทั้งสองใช้ชีวิตอยู่ดีหรือไม่
แต่อดีตภรรยาย้ายหนีไปไกล ตามหาได้ไม่มีแม้แต่ร่องรอย
อีกไม่กี่ปีถัดมา เขาสังเกตเห็นว่าลูกชายที่ภรรยาคนที่สองให้กำเนิดยิ่งโตยิ่งไม่เหมือนเขาเลย
เขาจึงเฝ้าระวัง แอบไปตรวจดีเอ็นเอ ผลที่ได้กลับเจ็บปวดใจ — เด็กคนนั้นไม่ใช่ลูกเลือดลูกสายของเขาจริง ๆ
เขาโกรธจัดจนหย่ากับเธออีกครั้ง ไล่ทั้งแม่ลูกออกจากบ้านไป