เมื่อเตียนเตียนเดินลงมาถึงใต้ตึก ก็ได้รับโทรศัพท์จากพี่ชายอีกครั้ง:
"โรงพยาบาลส่งข่าวมาแล้ว แม่ได้ไตบริจาคแล้ว เร็วๆ นี้ก็ผ่าตัดได้แล้ว! เตียนเตียน เธอต้องรีบหาเงินค่าใช้จ่ายให้ครบนะ"
เตียนเตียนพูดว่า "ก่อนหน้านี้ฉันให้พวกคุณไปสามแสนไม่ใช่เหรอ? เงินนั้นไว้ใช้เปลี่ยนไตให้แม่ไง"
"หา? เงินนั้นน่ะเหรอ... ฉันเอาไปซื้อบ้านในเขตโรงเรียนแล้ว"
"ก่อนหน้านี้ไม่ตกลงกันไว้แล้วเหรอว่าเงินนั้นไว้รักษาแม่? พี่ยังบอกว่ากลัวฉันใช้เงินนอกบ้านเปลือง เลยจะเก็บไว้ให้ เงินให้พี่ไปแล้ว พี่เอาไปซื้อบ้านได้ยังไง?"
"หลานเธอกำลังจะขึ้นประถมแล้ว โรงเรียนในหมู่บ้านมันไม่ดี จะไปเรียนในเมืองก็ต้องมีบ้าน เธอหาเงินไม่ใช่เรื่องง่ายเหรอ? เปิดไลฟ์สดบ่อยๆ ขอค่าตอบแทนจากแฟนคลับเยอะๆ เดี๋ยวก็ได้ครบเอง"
เตียนเตียนโกรธจนตัวสั่น หน้าอกอึดอัดไปหมด
แต่เรื่องก็เกิดขึ้นแล้ว บ้านก็ซื้อไปแล้ว บ้านในเขตเมืองแบบนั้นขายต่อก็ยาก ช่วงเวลาสั้นๆ จะทำเงินก็ไม่ได้
คิดไปคิดมา เธอยังคิดว่าอาการป่วยของแม่สำคัญกว่า ไม่ควรแตกคอกับเสี่ยวลู่
เลยเดินกลับไป นั่งหน้าจอ แล้วยัดอาหารเข้าปากไม่หยุด
ตอนเด็กๆ บ้านจน เธอกินของดีๆ แบบนี้ไม่ได้
แต่ตอนนี้อาหารเลิศรสเหล่านี้ กลับทำให้เธอรู้สึกคลื่นไส้จนอยากอาเจียน
ซาลาเปาหน้าบางไส้แน่น เธอยัดใส่ปากทีละคำ ราวกับกลายเป็นก้อนหินกดทับอยู่ที่หัวใจของเธอ