ซางเฟยหว่านลดเสียงพูดกับแม่หมูน้อย: "ฉันรู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น ออกมาพูดข้างนอกกันเถอะ"
แม่หมูน้อยยังไม่ค่อยวางใจ กำชับสามีให้เฝ้าดูแลต่อไป ส่วนตัวเองก็ถือโทรศัพท์มือถือออกไปข้างนอก
เมื่อปิดประตูห้องนอนเรียบร้อยแล้ว แม่หมูน้อยรีบถามอย่างร้อนใจ: "สตรีมเมอร์ ลูกของฉันเป็นอะไรกันแน่?"
ซางเฟยหว่านกล่าว: "อย่างที่คุณคาดไว้ เขาถูกผีเข้า"
แม่หมูน้อยอุทานเบา ๆ: "ให้ตายสิ จริงด้วย! อยู่ดี ๆ ทำไมถึงถูกผีเข้าได้ล่ะ?"
ซางเฟยหว่านถาม: "คุณชอบซื้อเสื้อผ้าให้ลูกในไลฟ์สดบ่อย ๆ หรือเปล่า?"
แม่หมูน้อยพยักหน้า: "ฉันชอบดูไลฟ์สด พอเลื่อนไปเรื่อย ๆ ก็มีแต่ไลฟ์สดขายเสื้อผ้าให้ฉัน ฉันไม่ได้อยากซื้อเสื้อผ้า แต่พอเห็นแล้วก็อดใจไม่ไหว โชคดีที่ราคาไม่แพง ซื้อหลายตัวก็ไม่รู้สึกเสียดาย"
ซางเฟยหว่านถาม: "คุณรู้ไหมว่าเสื้อผ้าที่คุณซื้อมามันเป็นของคนตาย?"
"อะไรนะ!" แม่หมูน้อยอุทานด้วยความตกใจ "เป็นไปไม่ได้ ฉันซื้อแต่เสื้อผ้าใหม่นะ ถึงแม้จะเป็นของถูก แต่ก็ไม่ถึงกับซื้อของแบบนั้น... แบบนั้น... ช่างเป็นลางร้ายจริง ๆ!"
ซางเฟยหว่านอธิบาย: "คุณคงซื้อโดยไม่รู้ตัว ตอนนี้ฉันเห็นชุดนอนที่ลูกชายคุณใส่ก็เป็นอย่างนั้น เสื้อผ้ามีพลังหยินติดอยู่หนักมาก และยังเป็นเสื้อผ้ามือสองอีก"
แม่หมูน้อยพูด: "ชุดนอนที่เขาใส่ ฉันซื้อจากไลฟ์สดเมื่อเดือนที่แล้ว ฉันเห็นชุดสวยดี ผ้าบางและระบายอากาศได้ดี เพราะเป็นเสื้อผ้าที่ไซซ์ขาดมีเพียงตัวเดียว ราคาจึงถูกมาก ฉันเลยรีบกดซื้อ ตอนนั้นมีคนดูไลฟ์สดเยอะมาก ทุกครั้งต้องใช้ความเร็วของมือเพื่อแย่งซื้อ..."