เสวี่ยหรงต้องการตามหาหวังเซิงเพื่อถามให้กระจ่าง
แม้เขาจะตายไปแล้ว กลายเป็นวิญญาณ ก็ต้องมีร่องรอยให้ตามหาได้บ้าง
แต่ไม่รู้ว่าทำไม เธอกลับหาตัวเขาไม่พบเลย
ไม่ว่าจะริมฝั่งแม่น้ำหวงเฉวียน หรือบนหนทางเวียนว่ายตายเกิด ก็ไม่มีร่องรอยของเขาที่ไหน
เซียนหญิงที่เพิ่งฝ่าอุปสรรครักผ่านพ้นมาได้อย่างยากเย็น กลับจมดิ่งอยู่ในความยึดติดอีกครั้ง
เธอตามหาหวังเซิงในโลกมนุษย์ เป็นเวลาหลายพันปี
จนกระทั่งต่อมา ยุคเสื่อมถอยแห่งธรรมมาถึง สวรรค์และโลกมนุษย์ขาดการติดต่อกัน
เหล่าเทพต่างล้มสลาย หรือจากไป
ส่วนเสวี่ยหรง เพราะความยึดติดลึกเกินไป ไม่สามารถกลับสู่สวรรค์ได้อีกต่อไป
ก่อนจะสิ้นสลาย เธอฝากความยึดติดสุดท้ายไว้ในภาพจิตรกรรมฝาผนัง
หวังว่าสักวันหนึ่ง คนที่เธอเฝ้าตามหามาตลอด จะกลับมาที่หน้าภาพและพบกับเธออีกครั้ง
เวลาหลายพันปีหมุนเวียนผ่านไป โลกมนุษย์ผ่านความผันผวนมากมาย
เขาเซียนหมิง ก็ถูกพัฒนาเป็นสถานที่ท่องเที่ยว แต่เพราะอยู่ห่างไกล ผู้คนจึงไม่มากนัก
ส่วนความยึดติดของเสวี่ยหรงนั้น อยู่ในภาพจิตรกรรมฝาผนังมานานไม่สลายไป
บางครั้งก็มีแขกที่ไม่ได้รับเชิญ บังเอิญบุกรุกเข้าไปในถ้ำแห่งนี้ ถูกดูดเข้าไปในภาพ แล้วจมอยู่ในแดนภาพลวงตาที่สร้างจากตัณหา ไม่สามารถหลุดออกมาได้
เช่นเสี่ยวหลิวคนก่อน หากไม่ใช่เพราะอวี๋เป่ยหมิงและซางเฟยหว่านเข้าไปแทรกแซง ก็คงไม่ฟื้นขึ้นมาได้