ทุกครั้งที่เหงาเดินทางกลับบ้านอย่างเหนื่อยล้าหลังเลิกงาน สิ่งที่รอเขาอยู่ไม่ใช่ความอบอุ่นของครอบครัว แต่เป็นการระบายความทุกข์และฟ้องร้องผลัดกันกันของภรรยาและแม่
เขาอยู่กลางระหว่างแม่กับภรรยา ตกอยู่ในสถานการณ์ลำบากที่ต้องเลือกข้างอีกครั้ง
ก่อนแต่งงาน ภรรยาไม่ได้เป็นแบบนี้
เธอเคยเป็นคนที่เข้าใจผู้อื่นขนาดนั้น
เมื่อหลายปีก่อน ตอนที่ได้ยินว่าเขาเครียดเพราะความขัดแย้งระหว่างอดีตภรรยากับแม่ เธอพูดอย่างอ่อนโยนว่า "จริงๆ แล้วผู้ใหญ่ก็เอาใจง่ายนะ ประจบเขา พูดคุยกับเขาเยอะๆ ก็พอแล้ว ภรรยาคุณไม่รู้จักกาลเทศะจริงๆ!"
แต่ทำไม เธอพูดอย่างหนึ่ง แต่ทำอีกอย่างหนึ่ง?
ครั้งหนึ่ง เธอยังบ่นว่าเขาเพราะแม่ป่วยเข้าโรงพยาบาลต้องจ่ายเงินหลายหมื่น หาว่าเขาไม่ควรพาคนไปรักษาในเมือง ควรกลับบ้านเกิด รักษาที่นั่นถูกกว่า
เมื่อเทียบกัน อดีตภรรยาแม้จะไม่ถูกกับแม่เขา แต่เวลาต้องใช้เงินให้ผู้ใหญ่ เธอไม่เคยตระหนี่
หลังจากแม่ป่วย พ่อรับกลับไปเลี้ยงที่บ้านเกิด ภรรยาก็ลาออกจากงาน ดูแลลูกชายคนเล็กอย่างเต็มที่
หลายปีผ่านไป ภรรยาเริ่มไม่ดูแลตัวเอง อารมณ์ก็เปลี่ยนไป ความเข้าใจผู้อื่นในอดีตหายไปหมด เหลือเพียงการตำหนิเขาไปทุกเรื่อง
เธอตำหนิเขาหาเงินไม่เก่ง ทำให้เธอกับลูกใช้ชีวิตอย่างขัดสน
ตำหนิพ่อแม่เขาไม่แข็งแรง ช่วยเลี้ยงลูกไม่ได้ เธอต้องเป็นแม่บ้านเต็มตัว
ตำหนิเขาไม่โรแมนติก รู้งี้ตอนนั้นหาคนอายุใกล้เคียงกันแต่งงานดีกว่า