เป็นแมวตัวผู้หรือตัวเมียกันแน่? คำถามนี้ดูจะไม่ค่อยสุภาพเท่าไหร่
แต่ อวี๋เป่ยหมิง ก็ยังตอบ "ตัวผู้"
พานเม่ายิ่งสงสัย "ตัวผู้เหรอ? แต่เมื่อกี้ฉันแอบมอง มันดูแบน ๆ นะ แน่ใจเหรอว่าไม่ใช่แมวตัวเมีย?"
เสี่ยวเฮย ขนตั้งชันทันที ส่งเสียงขู่ฟ่อใส่ผู้กำกับ "เหมียว ๆ ๆ ๆ!" (ถ้าฉันไม่ถูกกดไว้ นายตายไปแล้ว! ตายแล้ว!)
อวี๋เป่ยหมิง กด เสี่ยวเฮย ไว้ พร้อมอธิบาย "เสี่ยวเฮย ทำหมันมาแล้ว"
พานเม่า ไม่ได้ยินความโกรธของ เสี่ยวเฮย กลับยังดูอยากรู้อยากเห็น "อ๋อ เป็นแมวตัวผู้ที่ทำหมันแล้วนี่เอง เอ๊ะ ฉันไม่เคยเห็นแมวตัวผู้ที่ทำหมันแล้วเป็นแบบไหนเลยนะ เสี่ยวเฮย อย่าหนีบหางสิ ให้ฉันดูหน่อย"
ผลคือ เขาเข้าไปใกล้เกินไป จนอยู่ในระยะที่ เสี่ยวเฮย จะฉกได้ อุ้งเท้าหนึ่งจึงฟาดออกมาโดยไม่ทันตั้งตัว
แก้มของ พานเม่า รู้สึกเจ็บแสบร้อนวูบหนึ่งทันที รอยขีดข่วนเลือดอาบหลายเส้นปรากฏขึ้น แผลลึกมากจนเลือดเริ่มซึมออกมา
พานเม่า เจ็บจนร้องครวญครางไม่หยุด เอามือกุมแก้ม ตะโกนให้ผู้ช่วยเอากระจกมาให้ แม้จะเป็นชายชาติทหาร แต่ก็ไม่อยากเสียโฉมไปนะ
อวี๋เป่ยหมิง เองก็ไม่คิดว่า แม้จะกักขัง เสี่ยวเฮย ไว้ในอ้อมแขนแล้ว มันยังทำให้คนบาดเจ็บได้อีก
ดังนั้น ก่อนที่คนอื่นจะทันเห็น เขาก็ดีดปลายนิ้ว ปราณวิญญาณสายหนึ่งพุ่งออกไป
พอผู้ช่วยเอากระจกมา พานเม่า มองดูในกระจก เห็นว่าแก้มตัวเองเรียบร้อยดี ก็ยังรู้สึกแปลกใจ