อวี๋เป่ยหมิงเดินมาดูแล้วพูดว่า "ต้นไม้ด้านล่างมีรอยถูกทับ ลู่เสี่ยวหลิวน่าจะมาถ่ายอุจจาระที่นี่ แล้วพลัดตกไปโดยไม่ระวัง"
ซางเฟยหว่านพยักหน้า "งั้นลงไปดูกันเถอะ"
ไม่นาน ทั้งสองคนกับแมวหนึ่งตัวก็ลงมาถึงใต้หน้าผา ความสูงต่างกันไม่มากนัก พืชพรรณใต้ดินอุดมสมบูรณ์ มีใบไม้แห้งและกิ่งไม้ผุทับถมหนา
ต่อให้พลัดตกมาก็ไม่น่าจะตาย แค่ถลอกเล็กน้อยเท่านั้น
แต่หามารอบหนึ่ง ก็ไม่พบเสี่ยวหลิว
กลับเป็นเสี่ยวเฮยที่รีบเข้าห้องน้ำ ขุดหลุมมั่ว ๆ อยู่ดี ๆ ก็ขุดเจอมือถือของเสี่ยวหลิวโดยไม่คาดคิด
อวี๋เป่ยหมิงลองกรอกรหัสไม่กี่ครั้ง ก็เปิดมือถือได้
ซางเฟยหว่านยังแปลกใจเล็กน้อย "นายรู้รหัสเปิดเครื่องของเสี่ยวหลิวด้วยเหรอ?"
อวี๋เป่ยหมิงพูด "วันนั้นตอนนั่งพักด้วยกัน เห็นโดยบังเอิญ ตอนนั้นฉันยังเตือนเขา อย่าใช้รหัสง่าย ๆ อย่าง 1234 แบบนี้ เขาไม่เปลี่ยนจริง ๆ ด้วย"
แบตเตอรี่มือถือเหลือแค่ 5% ข้างในมีข้อความที่ส่งไม่สำเร็จหลายข้อความ
ถึงแม้จะไม่มีประโยชน์อะไร แต่ก็พอจะยืนยันได้ว่าทิศทางที่พวกเขาตามหานั้นไม่ผิด
แต่ทั้งสองคนกับแมวหนึ่งตัวหามารอบใหญ่อยู่แถวนั้น จนกระทั่งวกกลับขึ้นมาบนหน้าผา ก็ยังไม่พบร่องรอยของเสี่ยวหลิวเลยแม้แต่น้อย
แบบนี้ก็แปลกมาก
ถ้าเสี่ยวหลิวแค่บาดเจ็บเล็กน้อย ก็ไม่น่าเดินออกมาไม่ถึงขนาดนั้น ที่นี่ก็ไม่ได้ไกลมาก