ผู้ที่คิดเหมือนจ้าวเสียวเสียวก็ยังมีจางเฉิงเยี่ยค์
หลังจากถูกซางเฟยหว่านใช้ฝันร้ายหลอกหลอนทั้งคืน เขาก็อยู่ในอาการเลื่อนลอยตลอดวันกับอีกคืน
พอสมองเริ่มปลอดโปร่งขึ้นบ้าง ก็พบว่าทีมงานถ่ายทำกับชาวบ้านในเมืองเล็กขัดแย้งกันอย่างรุนแรง จางเสวี่ยเสวี่ยยังหายตัวไปอีก แปดในสิบทีเป็นเพราะเมื่อคืนระหว่างหลบหนีพลาดพลั้งตกทะเลเสียชีวิต
สมองของจางเฉิงเยี่ยค์แม้จะไม่ฉลาดนัก แต่ใจที่อยากดังไม่เคยหยุดพัก
เขาตระหนักว่านี่คือโอกาสดีในการล้างมลทินและกระแส
จึงเลียนแบบจ้าวเสียวเสียว เดินหาไปทั่วชายหาด พลิกก้อนหิน ขุดทราย ทำทีเป็นค้นหา
ทีมงานย่อมไม่พลาดกระแสร้อนนี้ กล้องตามติดจางเฉิงเยี่ยค์และจ้าวเสียวเสียวไม่ห่าง
ขณะนี้ จ้าวเสียวเสียวเดินมาจากทิศเหนือของหาด น้ำทะเลเปียกชายกางเกงก็ไม่สนใจ ปากยังตะโกนว่า "เสวี่ยเสวี่ย นายกลับมาเถอะ! พี่จ้าวคิดถึงนาย!"
ส่วนจางเฉิงเยี่ยค์เดินมาจากทิศใต้ของหาด พลาดล้มลงเจ็บ แต่ไม่สนใจ คลานเข่าคุ้ยทรายอย่างบ้าคลั่ง "พี่เสวี่ยเสวี่ยอยู่ไหน? พี่เป็นนักแสดงที่ยอดเยี่ยม ผมยังไม่มีโอกาสร่วมงานกับพี่เลย พี่จะจากไปได้ยังไง?"
ทั้งสองวิ่งมาชนกัน กอดคอกันร้องไห้
ในมุมที่กล้องมองไม่เห็น จ้าวเสียวเสียวลดเสียงพูดว่า "เล่นใหญ่เกินไปแล้วไอ้หนู! ไม่รู้จะคิดว่ากำลังขุดหลุมศพอยู่!"
จางเฉิงเยี่ยค์ร้องโฮสองครั้ง แล้วกดเสียงตอบ "ถ้าเธอถูกฝังในทรายจริง แล้วเราขุดเจอขึ้นมา ต้องขึ้นเทรนด์ฮอตแน่!"
จ้าวเสียวเสียวแอบชูนิ้วโป้งให้ "นายนี่มันใจกล้านัก!"
