มารดายังคงเป็นกังวลไม่หาย เร่งเร้าให้ปิงจวี๋ชารีบทำวีซ่าไปต่างประเทศเพื่อพิสูจน์ความจริง
แต่ยังไม่ทันที่วีซ่าจะออก พี่สาวของปิงจวี๋ชา ซูเสี่ยวจวี ก็ขาดการติดต่อไปเสียก่อน
ก่อนวันขาดการติดต่อวันหนึ่ง เธอยังบอกกับน้องชายว่า "พรุ่งนี้วิลเลียมจะพาฉันไปยังปราสาทของเขา! คิดไม่ถึงว่านิทานก็มีวันเป็นจริง เจ้าชายจะพาเจ้าหญิงไปสู่ความสุขจริง ๆ"
"อะไรเจ้าชาย? อะไรเจ้าหญิง? ทำไมฉันยิ่งฟังยิ่งรู้สึกไม่ดี!" ปิงจวี๋ชาร้อนใจแทบบ้า "พี่สาว อย่าตามเขาไปเด็ดขาด! วีซ่าของฉันจะออกแล้ว รอฉันไปก่อนแล้วค่อยว่ากัน แม่ช่วงนี้เพราะเรื่องของพี่ ทุกคืนนอนไม่หลับ พี่อย่าโง่เชียวนะ!"
น่าเสียดายที่พี่สาวไม่ฟังคำเขา วันรุ่งขึ้นก็ขาดการติดต่อโดยสิ้นเชิง
หลังจากพบว่าพี่สาวหายตัว ปิงจวี๋ชาก็ติดต่อบริษัทของพี่สาวทันที แต่กลับรู้ว่าพี่สาวลาออกไปตั้งแต่เดือนก่อน โดยให้เหตุผลว่าจะไปแต่งงาน
คราวนี้ผ่านไปกว่าครึ่งเดือนแล้ว ในช่วงเวลานั้นพวกเขาพยายามแจ้งความ และบินไปตามหาที่ประเทศ Fด้วยตัวเอง
แต่ก็หาไม่พบ ซูเสี่ยวจวีหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยในต่างแดนอันแปลกหน้า
[ดูท่าทางจะมีปัญหาแน่ ๆ กล้าแต่งงานกับใครก็ไม่รู้แบบนั้นยังไง? ถูกหลอกไปแน่นอน]
[พูดให้ตรงก็คือถูกเงินทองล่อใจ แล้วก็ยังเป็นพนักงานออฟฟิศอีก โง่ได้ขนาดนั้นเลยเหรอ?]
[พอมาพูดคุยทีหลัง ใคร ๆ ก็คิดว่าตัวเองไม่โดนหลอก แต่ถ้าเจอสิ่งล่อใจใหญ่ขนาดนั้นจริง ๆ คงมีผู้หญิงไม่กี่คนที่ทนไหว เพราะคนเรามีความโลภ และมีความคิดแบบเผื่อไว้ก่อน คิดว่าตัวเองจะได้รับความโชคดี]