ซางเฟยหว่านและอวี๋เป่ยหมิงไม่ได้เข้าไปร่วมการโต้เถียงของคนกลุ่มนั้น ค่อย ๆ เดินขึ้นไปดูสถานการณ์บนชั้นสองด้วยตัวเอง
สภาพบนชั้นสองเหมือนกับที่โจวตงตงกับพวกเห็นเมื่อวานทุกอย่าง
มีเพียงห้องของเวินเสี่ยวอิ้งเท่านั้นที่ไม่ได้คลุมด้วยผ้ากันฝุ่น ภายในห้องถูกจัดเก็บอย่างเป็นระเบียบ เฟอร์นิเจอร์และของตกแต่งยังคงเหมือนเมื่อก่อน
แต่เพราะไม่มีคนอยู่มานาน จึงมีฝุ่นจับเต็มไปหมด
ทว่าบนรูปถ่ายครอบครัวสามคนของตระกูลเวิน กลับมีรอยมือผู้หญิงติดอยู่จริง ๆ
นอกจากนี้ บนพื้นยังมีรอยเท้าหลงเหลืออยู่ เป็นรอยเท้ารองเท้าผ้าใบ ขนาดประมาณเบอร์ 37
เพียงแต่รอยเท้าจางมาก เมื่อวานโจวตงตงกับพวกจึงไม่ทันสังเกตเห็น
อวี๋เป่ยหมิงพูดว่า "ผมให้คนไปสืบมา เรื่องของตระกูลเวินแปลก ๆ จริง ๆ เวินเสี่ยวอิ้งหายตัวไปอย่างกระทันหันเมื่อ 12 ปีก่อน ตอนนั้นตำรวจตรวจสอบกล้องวงจรปิดแถวนั้น เห็นเพียงว่าช่วงบ่ายวันนั้นเธอกลับบ้านก่อนเวลา แล้วก็รีบร้อนออกจากบ้านไป หายไปจากจอภาพ ตั้งแต่นั้นก็ไม่กลับมาอีกเลย"
"หลังจากเธอหายตัวไป ตำรวจตรวจสอบกล้องวงจรปิดตามแยกถนนหลายแห่งแถวคฤหาสน์เทียนซิง แต่ก็ไม่พบร่องรอยของเธอ ในบันทึกกล้องวงจรปิดตามถนนด้านนอก ไม่มีภาพเธอปรากฏแม้แต่เฟรมเดียว"
"ในปีที่ 5 หลังจากเวินเสี่ยวอิ้งหายตัวไป พ่อแม่ของเธอก็ฆ่าตัวตายอย่างกระทันหัน ทรัพย์สินในบ้าน ถูกเวินหย่า ซึ่งก็คือแม่ของเวินเสี่ยวอิ้ง มอบหมายให้องค์กรหนึ่งดูแล เวินเสี่ยวอิ้งคือทายาทเพียงคนเดียวที่เธอระบุไว้"