ราชันย์จันทร์เสี้ยวชื่อจริงว่า เสี่ยวเถา ตั้งแต่เด็กได้รับการเลี้ยงดูจากพี่เลี้ยง
ตอนอายุได้ขวบกว่า พ่อแม่หย่าร้างกัน
พ่อย้ายไปอยู่ต่างประเทศ
แม่ก็ทุ่มเทให้กับการทำงาน ปีหนึ่งถึงจะได้เจอกันสักครั้ง
ดังนั้นเขาจึงไม่รู้สึกผูกพันกับพ่อแม่มากนัก ต่อให้ได้เจอกันนานๆ ครั้ง ก็ยังห่างเหินเหมือนคนแปลกหน้า กลับเป็นพี่เลี้ยงที่ชื่อว่าป้าจางต่างหากที่เขารู้สึกผูกพันอย่างลึกซึ้ง
ป้าจางดูแลเรื่องกินอยู่ของเขา อยู่เคียงข้างเขา ทั้งยังคอยถามว่าแต่ละวันเขามีความสุขไหม ทะเลาะกับเพื่อนหรือเปล่า
วันเปิดเรียนของโรงเรียนอนุบาล เด็กคนอื่นๆ มีพ่อแม่มาร่วมกิจกรรม
มีเพียงเขาคนเดียวที่พี่เลี้ยงในบ้านมาแทน
วันนั้นออกจากโรงเรียนอนุบาลมา เขาจับมือป้าจางแล้วถามว่า "ผมเรียกคุณว่าแม่ได้ไหม"
ป้าจางตะลึงไปครู่หนึ่ง แล้วยิ้มพร้อมกับลูบหัวเล็ก ๆ ของเขา "แม่ของหนูเป็นเจ้าของบริษัทใหญ่ ฉันจะไปคู่ควรเป็นแม่ของหนูได้ยังไง เสี่ยวเถา อย่าโทษแม่หนูเลย แม่หนูเพียงแค่ยุ่งกับงานมากเกินไป จึงไม่ได้มาร่วมงานวันเปิดบ้านของโรงเรียนอนุบาล"
ถึงป้าจางจะไม่ยอมให้เขาเรียกแม่ แต่ก็ดูแลเสี่ยวเถาด้วยความจริงใจ ไม่แพ้แม่ของคนอื่นเลย
ในใจของเสี่ยวเถา ตำแหน่งของป้าจางนั้นเหนือกว่าแม่ของเขามานานแล้ว
เขาชอบที่จะซบลงบนอกของป้าจางทุกคืน ฟังเสียงเพลงกล่อมของป้าจางแล้วหลับไป
ชอบกินซี่โครงหมูตุ๋นน้ำตาลทรายแดงที่ป้าจางทำ เขากินได้ทีเดียวจานใหญ่ ๆ หมดเกลี้ยง
พอเข้าโรงเรียนประถม เมื่อใดที่เรียนดีขึ้น ได้ใบประกาศเกียรติคุณ เขาจะรีบเอาไปให้ป้าจางดูเป็นคนแรก