เสี่ยวเหม่ยก็ยิ้มทักทายทุกคนด้วย: "สวัสดีค่ะทุกคน ดิฉันเสี่ยวเหม่ย เห็นชาวเน็ตหลายคนจำดิฉันได้ ใช่ค่ะ ดิฉันเป็นบล็อกเกอร์สัตว์เลี้ยง นี่คือตัวน่ารักของบ้านดิฉัน เป็นจิ้งจอกขาวที่เพาะพันธุ์โดยมนุษย์—อารี รีบๆ ทักทายคุณน้าคุณอาในจอกันเร็ว!"
เธอพูดพลางอุ้มจิ้งจอกขาวขึ้นมา แล้วจับอุ้งเท้าข้างหนึ่งของมันโบกมือให้กล้อง
จิ้งจอกขาวกับเสี่ยวเหม่ยประสานงานกันมานานแล้ว มันจึงส่งเสียง "อิงอิงอิง" คล้ายมนุษย์กำลังออดอ้อนอยู่หน้ากล้องอย่างเคยชิน
ท่าทางน่ารักน่าเอ็นดู กับเสียงกึ่งมนุษย์นั้น ทำให้ชาวเน็ตจำนวนมากใจละลายในทันที ต่างพากันถามในช่องแชทว่า "ต้องทำยังไงถึงจะได้จิ้งจอกขาวมาสักตัว"
เสี่ยวเหม่ยพูดยิ้มๆ ว่า "เรื่องวิธีการเลี้ยงจิ้งจอก สามารถไปดูได้ในวิดีโอของดิฉันค่ะ คืนนี้กว่าจะสุ่มเชื่อมต่อได้ก็ไม่ง่าย อย่านอกเรื่องเลยดีกว่าค่ะ"
ซางเฟยหว่านพูดว่า "คุณจะถามอะไร ก็พูดตรงๆ เลย"
เสี่ยวเหม่ยพูดว่า "ดิฉันอยากถามเรื่องวาสนาคู่ครอง"
จิ้งจอกขาวที่เดิมหดกลับไปในอ้อมกอดของหญิงสาวเตรียมจะหลับต่อ ได้ยินดังนั้น หูก็กระตุกเล็กน้อย
ซางเฟยหว่านมองดูจิ้งจอกตัวนั้นแวบหนึ่ง แล้วก็ฟังเสี่ยวเหม่ยพูดต่อไปอย่างสงบนิ่ง
เสี่ยวเหม่ยลูบขนนุ่มนิ่มของจิ้งจอกไปด้วย เล่าถึงความกลัดกลุ้มของตัวเอง:
"ไม่กลัวทุกคนหัวเราะนะคะ ปีนี้ดิฉันอายุสามสิบพอดี แต่จนป่านนี้ยังไม่เคยมีความรักเลยสักครั้ง หน้าตาดิฉันก็ถือว่าไม่ขี้เหร่ นิสัยก็คิดว่าพอไปวัดไปวาได้ ไม่เข้าใจเลยจริงๆ ว่าทำไมถึงไม่มีใครเอา…"
เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ สาวโสดวัยเกินแต่งคนนี้ก็อดไม่ได้ที่จะหลั่งน้ำตาแห่งความเศร้า