ซางเฟยหว่านพูดว่า: "ยังดูไม่ออกอีกหรือ ชิงชิงเจอกลลวงแต่งงานเข้าให้แล้วชัด ๆ"
ในฐานะสาวใหญ่วัยเลขสาม ชิงชิงถูกทางบ้านเร่งรัดเรื่องแต่งงานมาตลอด
แต่เธอมีสังคมแคบ ไม่เคยเจอคนที่ใช่
ได้ยินว่าเว็บไซต์หาคู่ช่วยให้พบรักได้ เธอเลยลองสมัครเข้าไปด้วยความสงสัย
ผ่านไปไม่กี่วัน ก็มีผู้ชายชื่อเซี่ยฉีเจิ้งส่งข้อความมา ทั้งสองคุยกันไปตอบกันมาไม่นานก็สนิทสนม
เขายังส่งรูปตัวเองมาให้ชิงชิงก่อนด้วย ท่าทางสูงโปร่ง หล่อเหลาเปี่ยมชีวิตชีวา ย่อมชนะใจเธอได้ไม่ยาก
บนเน็ตนั้นเขาเป็นชายที่อ่อนโยนและเข้าใจความรู้สึก ข้อความเรียบ ๆ ที่เขาส่งมากลับแฝงความใส่ใจและความหวานซึ้ง:
[ที่รัก หมูน้อยขี้เซา ตื่นได้แล้ว!]
[กลางวันกินอะไร ข้าวกล่องไม่มีประโยชน์ เดี๋ยวฉันส่งอั่งเปาให้นะ กินอะไรดี ๆ หน่อย!]
[เลิกงานยัง เดินอย่าก้มหน้าเล่นมือถือ ระวังตัวด้วย]
[กลางคืนนอนเร็ว ๆ หน่อย ผู้หญิงนอนดึกรังแต่จะเสียสุขภาพ…]
สามวันห้าวัน เธออาจยังไม่รู้สึกอะไร แต่พอนานเข้า ก็ยากจะต้านทานการโอบล้อมด้วยความอ่อนโยนนี้
เธอยอมรับเขาโดยปริยาย เริ่มต้นความรักออนไลน์อันหอมหวาน
ไม่นาน เขาก็เริ่มยืมเงินด้วยข้ออ้างต่าง ๆ นานา
ก่อนจะเอ่ยปากยืมเงินครั้งแรก เขาจงใจหายตัวไปทั้งวัน
ชิงชิงชินกับการที่เขาคอยถามไถ่ทุกข์สุขทุกวัน พอไม่ได้รับข้อความอะไรเลย ติดต่อทางโทรศัพท์ก็ไม่ได้ เธอก็ร้อนใจแทบบ้า ใจลอยทั้งวัน หยิบมือถือขึ้นมาดูเป็นระยะ