เพียงชั่วพริบตา คนบนเตียงก็เก็บงำทุกอารมณ์ จ้องเพดานอย่างเลื่อนลอย ราวกับเพิ่งฟื้นขึ้นมา
แม่ของหมิงหมิงยังไม่ทันเข้าใจคำพูดของซางเฟยหว่าน เมื่อเห็นลูกชายตื่นก็ดีใจ รีบเรียก "หมิงหมิง เป็นยังไงบ้าง เจ็บตรงไหนไหม บอกแม่นะ"
หมิงหมิงไม่พูด พยายามดิ้นรนลุกจากเตียงคนไข้ แต่ร่างกายกลับเหมือนเป็นอัมพาต ไม่ยอมขยับตาม
ทำไมถึงเป็นแบบนี้
เปลี่ยนกายเนื้อแล้วแท้ๆ ทำไมยังต้องทนทุกข์กับการถูกวิญญาณขังอยู่ในร่าง ขยับเขยื้อนไม่ได้อีก
"ไม่ต้องดิ้นแล้ว ร่างนี้ไม่ใช่ของนายแต่แรก ใช่ว่านายจะใช้มันได้"
ใคร ใครมาเสือก
เขาขยับไม่ได้ พูดก็ไม่ได้ ได้แต่กลอกตาไปมา อยากหาตัวซางเฟยหว่านให้เจอ
แม่ของหมิงหมิงเองก็เริ่มรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ ลูกชายของเธอมีแววตาใสซื่อบริสุทธิ์ ไม่ใช่มองคนด้วยสายตาแบบนี้
"เกิดอะไรขึ้น สตรีมเมอร์ นี่มันเรื่องอะไรกันแน่"
ซางเฟยหว่านอธิบาย "ที่เรียกว่ายืมอายุขัย ที่ยืมไปไม่ใช่แค่อายุขัย แต่รวมถึงร่างกายด้วย"
"ตอนนี้ วิญญาณในร่างของลูกชายคุณถูกสับเปลี่ยนไปแล้ว ตอนนี้เขากำลังติดอยู่ในร่างแก่ชราใกล้ตาย ส่วนร่างหนุ่มของลูกชายคุณ คือคนที่ควรจะตาย"
"ด้วยยืมอายุขัย สับเปลี่ยนกายเนื้อ"
"วิธีนี้ต้องใช้เวลาเจ็ดวันเจ็ดคืน ให้ร่างกายและวิญญาณปรับเข้าหากันอย่างสมบูรณ์ก่อน จึงจะถือว่าสำเร็จ คนแก่ที่ใกล้ตายก็จะได้เกิดใหม่ในร่างเด็ก กลับมามีชีวิตชีวา เริ่มชีวิตใหม่อีกครั้ง"