คำพูดนี้ทำให้สีหน้าของลั่วเฟิงเปลี่ยนไปทันที "นี่... จริงเหรอ? แล้วผม... ผมควรทำยังไง? ได้โปรดช่วยผมด้วย ช่วยแก้เคล็ดเคราะห์ร้ายนี้ให้ด้วยนะ!"
ซางเฟยหว่านกล่าวว่า "ภรรยาคุณกำลังจะเดินทางไกลเร็วๆ นี้ใช่ไหม? อย่าไป อยู่ในเมืองที่การแพทย์เจริญก้าวหน้า จะได้หลบเลี่ยงเคราะห์ถึงตายได้"
"เธออาจจะหัวดื้อนิดหน่อย คุณต้องห้ามเธอให้อยู่ หน่วงไว้จนเด็กคลอดออกมา ถึงจะถือว่าผ่านเคราะห์นี้ไปได้"
"ได้ๆๆ ผมจะจำไว้!" ลั่วเฟิงตอบรับติดๆ กัน แล้วส่งค่าตอบแทนเป็นอวตารปลาวาฬเหินเวหา กล่าวขอบคุณซ้ำๆ ก่อนจะออกจากห้องถ่ายทอดสด
เพิ่งตัดการต่อสายตรง เสียงไม่พอใจก็ดังมาจากข้างหลัง "ดึกดื่นป่านนี้แล้วยังไม่นอนอีก? พรุ่งนี้เราต้องรีบเดินทางนะ ถ้านายพักผ่อนไม่พอจะขับรถยังไง?"
เขาหันไป ก็เห็นประตูห้องหนังสือมีผู้หญิงสวมชุดนอนท้องโตยืนอยู่
นึกถึงที่ซางเฟยหว่านพูดว่า "หนึ่งศพสองชีวิต" ลั่วเฟิงตกใจจนแผ่นหลังเปียกโชกไปด้วยเหงื่อเย็น
"ไม่เดินทางไกล!" เขาพูดด้วยสีหน้าเคร่งเครียด "ที่รัก แผนเปลี่ยนนิดหน่อย ก่อนเธอคลอด เราไม่ไปไหนทั้งนั้น!"
ภรรยาเดินเข้ามาถาม "ทำไมจู่ๆ ถึงเปลี่ยนไอเดีย? น้องชายฉันวันมะรืนแต่งงาน ฉันเป็นพี่สาวไม่กลับไปจะพูดยังไงได้?"
ลั่วเฟิงพูดตามตรง "ฉันเพิ่งให้สตรีมเมอร์ทำนายไว้ เธอช่วงนี้ห้ามออกนอกบ้าน ไม่งั้นจะ...จะมีอันตรายถึงชีวิต!"
คำว่า "หนึ่งศพสองชีวิต" แค่คิดเขาก็ขนลุกขนพองไม่กล้าพูดออกมา