ไป๋จวิ้นดึงตัวจางเสวี่ยเสวี่ยไว้ "ผมสั่งตัดให้คุณเรียบร้อยแล้ว ลองดูก่อนว่าถูกใจไหม"
พูดจบเขาก็เปิดกล่องของขวัญสีดำก้อนหนึ่งออก "สุนัขจิ้งจอกเก้าหาง! เป็นไงบ้าง?"
จางเสวี่ยเสวี่ยรับชุดมาแล้วมองดูอย่างพินิจพิเคราะห์ เป็นฮั่นฝูฉบับปรับปรุง ชายเสื้อและปกเสื้อประดับด้วยขนสีขาวและลูกปุยขน ชุดเครื่องประดับคือหางจิ้งจอกฟูฟ่องถึงเก้าหาง กับหูจิ้งจอกเล็ก ๆ น่ารัก
"นี่คือ...ลุคสุนัขจิ้งจอกเก้าหางเหรอ?" จางเสวี่ยเสวี่ยถอนหายใจโล่งอก "สวยเลยนะ โดยเฉพาะหางจิ้งจอกนี่สมจริงมาก ทำให้ฉันนึกถึงหางของอารีเลย"
ไป๋จวิ้นบอก "จุดเด่นที่สุดของสุนัขจิ้งจอกเก้าหางอยู่ที่หางไงครับ ตรงจุดต่อของทั้งเก้าหางผมใส่สปริงไว้ พอสะพายไว้ด้านหลังหางก็จะขยับได้เอง ดูมีชีวิตชีวาสุด ๆ"
จางเสวี่ยเสวี่ยได้ยินดังนั้นก็รู้สึกซาบซึ้งใจ "ชุดนี้ดีจริง ๆ ฉันชอบมาก ขอบคุณนะ ไป๋จวิ้น"
ไป๋จวิ้นยิ้ม "จริง ๆ ผมตั้งใจจะออกแบบชุดนางเงือกให้คุณอยู่หรอก แต่คิดไปคิดมาไม่ปลอดภัย เสี่ยงโป๊เกิน น่าจะเปลี่ยนไปใช้สายพันธุ์อื่นดีกว่า เพื่อให้ทรงหางสวยงามขึ้น ผมติดต่ออารีโดยเฉพาะ นั่งวาดร่างตรงหน้าก้น...เอ๊ะ หางของมันทุกวัน สุดท้ายความพยายามก็ไม่ทำให้ผิดหวังจริง ๆ!"
จากนั้นในหัวของจางเสวี่ยเสวี่ยก็นึกภาพอารีก้มตูดแกว่งหาง ยืนเป็นนายแบบให้ไป๋จวิ้น ก็รู้สึกอึดอัดขึ้นมาทันที
"คุณทวด!" ไป๋จวิ้นตะโกนขึ้นมาอีกเสียงหนึ่ง จนแม้แต่ซางเฟยหว่านยังตกใจสะดุ้ง