ซางเฟยหว่านกล่าวว่า "ไม่ว่าแกจะมีเหตุผลมากแค่ไหน ก็ห้ามทำร้ายชีวิตผู้อื่นตามอำเภอใจ อย่าว่าแต่เสี่ยวหนั่วเป็นคนเป็น ๆ ที่โลกคนกับวิญญาณต่างกันกับแกเลย ต่อให้เธอเป็นผีสาว หากเธอไม่ได้หมายตาแก แกก็อย่าได้ฝืนใจ"
คำพูดนี้ทำให้วิญญาณนั้นรู้สึกเจ็บปวดยิ่งขึ้น เอามือปิดหน้าแล้วร้องไห้ฮือ ๆ
ซางเฟยหว่านกล่าวว่า "ความยึดติดของแกก็แค่อยากหาคู่ครองมิใช่หรือ? เรื่องนี้ไม่ยาก พี่ใหญ่หลี่—"
พี่ใหญ่หลี่รีบเอ่ยรับ "สตรีมเมอร์ท่านพูดมาเถอะ อยากให้ฉันทำอย่างไร?"
ซางเฟยหว่านกล่าวว่า "แถวหมู่บ้านของเธอควรมีร้านขายของใช้ในงานศพ เธอไปซื้อคนกระดาษที่นั่นเผาให้เขาสักตัว"
โจวต้าอวี๋ตะโกนขึ้น "คนกระดาษ? ไม่ ๆ ของแบบนั้นเผาไปก็เหมือนตุ๊กตาซิลิโคนในโลกมนุษย์นั่นแหละ ปลอมมาก ฉัน..."
"ไม่เอาสินะ งั้นให้แกวิญญาณสลายไปชั่วนิจนิรันดร์เลยก็แล้วกัน"
"อ๊า ไม่เอาน่ะ ๆ ฉันเอา ฉันเอา!"
"ถ้าอย่างนั้นยังไม่รีบปรากฏตัวออกมา รอตายอีกครั้งงั้นหรือ?" ซางเฟยหว่านตวาดอีกครั้ง เงาดำร่างหนึ่งก็ลอยออกมาจากร่างกายของเสี่ยวหนั่วอย่างแผ่วเบา
ส่วนเสี่ยวหนั่วก็โซซัดโซเซ ล้มลง โชคดีที่พี่ใหญ่หลี่ประคองไว้ทัน แล้วพยุงลูกสาวไปนอนที่เตียง
วิญญาณของโจวต้าอวี๋ยังคงมีเสียงสะอื้น เอ่ยถามอย่างน่าสงสาร "ขอซื้อสองตัวได้ไหม?"
พี่ใหญ่หลี่กล่าวว่า "ขอแค่แกอย่ามายุ่งกับลูกสาวฉัน ต่อให้สิบตัวก็ยังได้! ฉันไปซื้อตอนนี้เลย!"
แต่เธอก็ยังเป็นกังวลที่จะปล่อยลูกสาวอยู่บ้านตามลำพัง กลัวว่าจะถูกผีลามกตามหลอกหลอนอีก