สวี่อ้าวซวงถือของขวัญมากมายมาด้วยตัวเอง พาฉินเยว่เอ๋อร์ที่หวาดกลัวจนเห็นได้ชัดว่าถูกซางเฟยหว่านขู่จนขวัญหนีดีฝ่อเข้ามา
เธอทักทายซางเฟยหว่านก่อน แล้วเห็นไป๋จวิ้นก็ยิ้มทักทายพูดคุยสองสามประโยค
พอเห็นว่าซางเฟยหว่านไม่มีทีท่าจะให้ไป๋จวิ้นออกไป ก็รู้ว่าซางเฟยหว่านมองไป๋จวิ้นเป็นพวกเดียวกันแล้ว ไม่ต้องเลี่ยง
"คุณซาง ตอนแรกที่ขอให้คุณช่วย กลัวว่าฉินตงหลินจะจับได้ เลยไม่กล้าใช้เงินก้อนใหญ่ วันนี้มาที่นี่ ก็ตั้งใจมาเติมค่าตอบแทนขอบคุณ"
พูดจบ สวี่อ้าวซวงก็หยิบเช็คแปดสิบล้านออกมา ยื่นให้ด้วยสองมือ "น้ำใจเล็กน้อย ไม่สมกับความสามารถ ยังไงก็ขอให้รับไว้"
ไป๋จวิ้นเห็นจำนวนเงินบนนั้น คิ้วกระตุก แปดสิบล้านนะ นี่มือเติบจริงๆ คิดดูสิ เมื่อก่อนพ่อให้คุณทวดแค่แปดล้าน สมแล้วที่ขี้เหนียว
ซางเฟยหว่านก็ไม่เกรงใจ รับเช็คมาอย่างเต็มใจ
สวี่อ้าวซวงเห็นเธอรับไป ในใจกลับดีใจขึ้นมาหน่อย
แปดสิบล้านดูเหมือนมาก แต่เทียบกับชีวิตของแม่ลูกแล้ว ก็ไม่นับว่าเป็นอะไรเลย
ที่สำคัญกว่านั้น เมื่อได้เห็นฝีมือของซางเฟยหว่าน สวี่อ้าวซวงก็รู้ว่าผู้เชี่ยวชาญแบบนี้ พบได้ยากยิ่ง ต้องพยายามรักษาความสัมพันธ์ไว้ให้ดี
ข่าวลือข้างนอกว่า ซางเฟยหว่านอยู่ได้ในวงการมายาก็เพราะเกาะขาตระกูลไป๋ แต่วินาทีนี้ สวี่อ้าวซวงรู้แจ้งแก่ใจ ว่าตระกูลไป๋ต่างหากที่เกาะขาเธอ
"นอกจากนี้ ฉันพาลูกสาวมาที่นี่ ก็เพื่อขอขมาเรื่องที่เคยล่วงเกินคุณด้วย"
สวี่อ้าวซวงพูดจบ ก็หันไปบอกฉินเยว่เอ๋อร์ว่า "ยังยืนอึ้งทำไม? ไปขอโทษคุณซางดีๆ เลย!"