ฟู่ซือเหนียนไม่ได้ยินเสียงที่เธอเรียกเขาเลย
หรือจะพูดให้ถูกคือ เขาได้ยิน แต่กลับเหมารวมเสียงนั้นเข้าไปในเสียงกระซิบกระซาบแผ่วเบาแสนติดหูในความฝันโดยอัตโนมัติ
ในความฝันก่อนหน้านี้ เธอก็เรียกเขาเช่นนี้เหมือนกัน
บางครั้งเรียกว่า «สหายฟู่» บางครั้งเรียกว่า «พี่ฟู่» น้ำเสียงทั้งนุ่มทั้งหวาน ปลายเสียงแฝงแววเย้ายวน เรียกจนหัวใจเขาร้อนผ่าว
เขาก้มลงจูบเธออีกครั้ง ริมฝีปากและปลายลิ้นไล้จากข้างลำคอไปถึงกระดูกไหปลาร้า ทิ้งรอยชื้นร้อนบนผิวขาวเนียนผุดผ่องของเธอ
ร่างกายของเธอนุ่มนิ่มยิ่งกว่าครั้งไหน ๆ ในความฝัน เมื่อโอบไว้ในอ้อมแขนก็ทั้งอุ่นทั้งนุ่ม ให้สัมผัสสมจริงราวกับมีชีวิต
เสียงครางแผ่วเบาของเธอดังชัดอยู่ข้างหูเขา
ทุกอย่างสมจริงเกินไป จนเขายอมเชื่อว่านี่เป็นเพียงความฝัน