ซูหมิงเยว่ตกใจสะดุ้งโหยง
“มารต่างมิติ! มารต่างมิติ! อาจหาญนัก กล้าลอบเข้ามาในสำนัก...”
สีหน้าซูหมิงเยว่ซีดขาวในพริบตา สัญชาตญาณบอกให้ชักกระบี่ออกมาประจันหน้า
ทว่ากลับได้ยินมารต่างมิติส่งเสียงหัวเราะแหบพร่าเย้ยหยัน “หา จะสังหารข้า? จะว่าเจ้ามิใช่คู่ต่อกรก็แล้วไป... ต่อให้เจ้าทำได้ เจ้าจะยอมลงมือหรือ?”
มันใช้เล็บแหลมยาวเชยคางของซูหมิงเยว่ขึ้น “ความปรารถนาเมื่อครู่ของเจ้า ไม่อยากเป็นจริงแล้วหรือ?”
บาปกรรมและตัณหาชั่วร้ายบนร่างสตรีตรงหน้าแทบจะทะลักเอ่อล้น
ทั้งที่อ่อนแอเพียงนี้ แต่ความชั่วที่ซุกซ่อนอยู่ในก้นบึ้งหัวใจกลับใหญ่โตรุนแรงจนกระทั่งมัน ซึ่งเป็นเพียงเสี้ยวหนึ่งที่ดำรงอยู่ด้วยตัณหาชั่วและอารมณ์ด้านลบ ยังยากจะเชื่อ
มันไม่เชื่อว่านางจะละทิ้งโอกาสดีเลิศเช่นนี้
และซูหมิงเยว่ก็เปลี่ยนใจในชั่วพริบตาจริง ๆ นางย้อนถามเพื่อความแน่ใจว่า “เจ้าทำให้เป็นจริงได้หรือไม่? เจ้าช่วยให้ข้ากลับไปใช้ชีวิตอย่างเมื่อก่อนได้หรือไม่?”
“ย่อมทำให้เป็นจริงได้ ข้ามิเพียงช่วยให้เจ้าบรรลุสิ่งเหล่านี้ ข้ายังจะทำให้ทั้งสำนักเสวียนเทียนยอมศิโรราบแก่เจ้า เจ้าจะเป็นเทพธิดาผู้เด็ดขาดของพวกเขา!”
แววตาซูหมิงเยว่สว่างวาบ
นางรุกถามอย่างร้อนรนว่า “เช่นนั้นข้าต้องแลกเปลี่ยนสิ่งใด?”
นางไม่อยากมีชีวิตอยู่อย่างตอนนี้อีกต่อไปแล้ว นางจะกลับไปสู่วันวาน
ไม่ใช่ นางจะต้องมีชีวิตที่ดียิ่งกว่าวันวาน
มารต่างมิติสูดกลืนความชั่วร้ายที่แทบจะทะลักออกมาจากนางอีกคำหนึ่ง เสียงต่ำแหบพร่า “เจ้ามิต้องจ่ายสิ่งใด เพียงแค่เจ้ามีชีวิตต่อไปก็พอ”
มันแปลงโฉมภายนอกกลับเป็นรูปลักษณ์ของหลินอี้เฉินอีกครั้ง