เสี่ยวซุยอันเคืองใจจนกระทืบเท้าเป๋งๆ "แล้วเกิดอะไรขึ้นกันแน่ องค์ชายอวิ๋นเกอ เสด็จเล่าให้ข้าฟังเร็วเถิด!"
อวิ๋นเกอพยักหน้า แล้วเร่งเล่าทุกสิ่งทุกอย่างให้ทั้งหมดฟัง
เมื่อได้ฟังจบ เสี่ยวซุยอันจึงรู้ว่า ในคืนก่อนที่พวกเธอจะหนีออกจากวัง นั้น ยวเลี่ยถูกมหาดเล็กในวังลอบพาตัวหายไปแล้ว!
อ๋องจินอูได้รับบทเรียนจากกู้จือหวัง จึงวางแผนหา "ฐานะ" ใหม่สำหรับตนเองหลังคืนวัย
และฐานะที่สูงส่งที่สุด ใกล้ชิดราชบัลลังก์ที่สุด
ย่อมไม่พ้นทายาทของเขา
อ๋องจินอูจึงโง่เขลาบ้าคลั่ง ไปเลือกชายในราชวงศ์ยานฉีผู้ไร้ความสามารถ ไม่สูงไม่ต่ำ อายุเกือบสามสิบยังไม่มียา มาสู่ขอเป็นบุตรเขยฝั่งตระกูลจินอู
เงื่อนไขของเขามีเพียงข้อเดียว คือให้ยวเลี่ยรีบตั้งครรภ์ให้เร็วที่สุด
เรื่องนี้ถูกปิดเป็นความลับ ก็เพื่อรอให้สำเร็จแล้วจึงจะแพร่งพรายต่อโลก!
อวิ๋นเกอเล่าจนน้ำตาคลอเบ้า "ข้าส่งคนออกค้นหามาหลายวัน คลุกวังจนเละไปหมด ก็ยังไม่พบแม้แต่ร่องรอยของยวเลี่ย พระบิดา……ทรงซ่อนน้องลึกเหลือเกิน!"
"ขอวิงวอนกุ๋ยซือน้อยช่วยด้วยเถิด หากค้นพบตัวยวเลี่ยได้ องค์ชายข้ายินดีตอบแทนบุญคุณใหญ่หลวง!" อวิ๋นเกอเช็ดน้ำตา เสียงสั่นเครือ
เสี่ยวซุยอันโบกมือน้อยๆ พยักหน้าหงึกๆ อย่างรีบร้อน "ไม่ต้องพูดเรื่องบุญคุณเลย พี่สาวยวเลี่ยเดือดร้อน ข้าก็ต้องช่วยอยู่แล้ว พ่อคะ เอ๊ะ แล้วอ๋องจินอูเฒ่านั่นล่ะ แกต้องรู้ว่าพี่สาวยวเลี่ยอยู่ที่ไหนแน่ รีบตัวมาให้ข้าเดี๋ยวนี้!"
ฝ่ายเสิ่นรั่วเยวียนกับพวก กำลังโกรธกริ้วสุดขีด
"แท้จริงเป็นสัตว์นรก ทำร้ายลูกในท้องตัวเองได้ลงคอเช่นนี้" เสิ่นรั่วเยวียนกำหมัดแน่น แล้วก้าวไปยังกองกระสอบใหญ่ไม่ไกลนัก เหวี่ยงเท้าเตะเข้ากลางกระสอบ
กระสอบอ้วนกลมนั้นขยับไปสองสามครั้ง
แต่กล้าแม้แต่จะส่งเสียงคราง
เสิ่นจิ่งเจากับเจียเย่ไม่ปริปาก คลี่กระสอบออก เผยให้เห็น "ก้อนเนื้ออ้วน" ภายใน