"แล้วซ่อนไว้ที่ไหน"
"ซ่อนไว้ในส้วมสองฟากทางเดินเข้าวังนั่นเอง ยามก่อนข้าพเจ้าทั้งสองจะเข้าวัง"
คำพูดจบลง อู๋เซียงเวิงรีบหันกายทันที มุ่งนำพลพรรคไปสืบค้น!
เมื่อชายชราจากไป ก้อนแป้งน้อยลอบแอบเข้าไปในมณฑลภายใน รีบหยิบตำราเซิ่งมอออกมาปรึกษาเรื่องนี้
เมื่อทราบว่าอู๋เซียงเวิงต้องการตราราชศักราชทั้งสองดวง
ตำราเซิ่งมอก็ทายทันควันถึงเจตนาของสามมารจว่อเทียน
"ดูท่าท่านนั่นคงตั้งใจเอาชีวิตมนุษย์เป็นเครื่องบูชา เพื่อช่วยฟื้นร่างมารของมัน!"
เสียงเยาะเย้ยดังขึ้น "พวกต่ำต้อยเวฬุระก็เป็นเช่นนี้เอง ไม่แปลกที่แดนเทพยดาของพวกเจ้าถึงได้ส่งพวกเจ้าลงมือทำลายวิญญาณของมันในครั้งนั้น!"
ได้ยินดังนั้น ดวงตาของเสี่ยวซุยอันหดเกร็งทันที "ช่างชั่วช้าเหลือเกิน! ไม่ได้ ข้าจะไม่ยอมให้สามมารจว่อเทียนทำร้ายราษฎรแห่งต้าซีของพวกเราเด็ดขาด!"
มองดูใบหน้าน้อยเต่อะแน่วแน่ของนาง ตำราเซิ่งมอเงียบไปฉับพลัน
ในห้วงฝันเฝ้าคิด ดูเหมือนเขาได้เห็นอีกครั้ง เมื่อหลายพันปีก่อน ยามสงครามเทพมารระเบิด หญิงตัวเล็กผู้คว้าหอกปราบมารไว้ในมือ เอี้ยวเอียงเอวอวบน้อย ๆ ตะโกนก้องว่าจะปกป้องสามโลก!
"เชีย! ลงมาผจญภัยในโลกมนุษย์แล้วยังเป็นแบบนี้อีก!"
เสี่ยวซุยอันรีบกะพริบตาปริบ ๆ "ตำรามาร เจ้าว่าอะไรนะ ว่าข้าเหรอ"
ตำราเซิ่งมอหัวเราะในใจ แต่ก็ตระหนักดีว่าบัดนี้ยามไม่ใช่เวลาพูดเล่น