องค์หญิงชิงหลิงกลับส่ายพระพักตร์ "นี่เป็นเพียงของแทนตัวของเราเท่านั้น เมื่อซุยอันช่วยชีวิตเรา จะมีสิ่งใดรับไม่ได้อีกเล่า"
"หากเจ้าขืนไม่ให้นางรับไว้ เช่นนั้นสิจึงทำให้เรายากจะตอบแทนบุญคุณ ใจมิอาจสงบ"
ซูจิ่นหานฟังจบ ก็มิอาจปฏิเสธอีก ทว่าภายในใจกลับสั่นสะท้านยิ่งนัก!
พึงรู้ว่า องค์หญิงชิงหลิงนั้น เป็นอิสตรีผู้สูงศักดิ์อันดับหนึ่งแห่งต้าซี
ของแทนตัวของนาง นอกจากจะใช้เรียกกองทหารส่วนตัวแล้ว ยังทำให้ขุนนางหลายนายที่เคยได้รับพระคุณจากนาง ยอมก้มหัวฟังคำบัญชาอีกด้วย!
นี่มันของขวัญที่น่าหวาดหวั่นเพียงใด ชั่วแต่ซุยอันเองยังไม่รู้เลยกระมัง!
องค์หญิงชิงหลิงอุ้มเสี่ยวซุยอันไว้ ชี้ไปที่ป้ายหยกเหลืองพลางพระสรวล "สิ่งนี้อยู่ในมือเจ้า ต่อไปหากประสบภัย ตราบใดมิใช่คดีคิดกบฏ คณะขุนพลเก่าและที่ปรึกษาของเรา จะทุ่มเททุกวิถีทางเพื่อช่วยเหลือเจ้า"
เสี่ยวซุยอันยังไม่เข้าใจความร้ายแรงนัก ยังคงมีใบหน้าไร้เดียงสา "องค์หญิง เพคะ สถานะของท่านสูงส่งมากหรือ มีขุนพลเก่ามากมายหรือไม่"
องค์หญิงชิงหลิงแย้มพระโอษฐ์ เหมือนครุ่นคิด "นับว่ามิได้มากมายอันใด กองทัพนั้นล้วนประจำการตามชายแดนทั่วแว่นแคว้น"
"ส่วนขุนนางฝ่ายบุ๋น กาลเวลาผันเปลี่ยนไป ปัจจุบันที่ยังรับราชการในเมืองหลวงก็มีเพียง เสนาบดีศาลต้าหลี่ซื่อ ขุนนางพิธีการซื่ออี้จงเฉิง และซินเทียนเจียนจั่วสื่อเท่านั้น"