เห็นดังนั้น ถูเฮ่อเซียวถึงกับใจร้อนราวคลั่ง
เสิ่นรั่วเยวียนก็รู้สึกตึงเครียดในใจไม่ต่างกัน มือยังคงจับดาบประจำกายไว้แน่น แม้จะทราบดีว่าสาวน้อยตัวจิ๋วนางนี้มีฝีมือเหลือเกินล้ำ แต่หากลูกสาวของเขาเล่นบทพลาดพลาดขึ้นมา แล้วจะทำเช่นไรดี
ก่อนนาน ชนเผ่าลี่สองคนก็ยกกระบะน้ำมันแบดใบใหญ่เดินมายังหน้าแท่นหิน
แต่แล้ว ก็ในวินาทีที่ทั้งสองกำลังจะลงมือ
เสี่ยวซุยอันเบิกตาโค้งเป็นวงพร้อมงับนิ้วเบา ๆ หนึ่งจังหวะ สุนัขไฮยีนาที่ตั้งแต่แรกก็อาการผิดปกติ ณ บัดนี้ก็พุ่งทะยานออกมาทันที กระโจนเข้าล้มชายสองคนนั้นลงกับพื้น!
น้ำมันแบดหกเทลงพื้นจนหมดสิ้น
เมื่อสุนัขไฮยีนากดคนทั้งคู่ลงให้ราบแล้ว มันก็แจ้นแดงทั้งคู่ตา ยืนเฝ้าหน้าแท่นหิน มิยอมให้ใครเข้าใกล้อีกต่อไป
จี้มู่เห็นดังนั้น ดวงตาก็ตื่นตระหนก รีบเรียกสุนัขรักทั้งหลายของตนทันที
หากแต่ ณ ยามนี้ สุนัขไฮยีนาทั้งแปดตัวกลับไม่เชื่อฟังคำบัญชาของเขาแล้ว
ชาวเผ่าลี่ทั้งหลายเห็นภาพนี้ต่างพากันตะลึงงัน
"สุนัขไฮยีนาคือสัญลักษณ์แห่งเผ่าลี่เรา ย่อมขับไล่ความชั่วร้าย ไสปีศาจภัยพิบัติ……แท้จริงกลับเฝ้าปกป้องเด็กสาวผู้นั้น!"
"จะเป็นเรื่องเช่นนี้ได้ฉันใด?"
"หรือว่า…พวกเราจะคิดผิดมาแต่ต้น?"
ได้ยินเสียงซุบซิบของเหล่าชนเผ่า จี้มู่กลับดูเหมือนไม่ยอมเชื่อ เขาไม่รู้สึกตัวเลยว่าตนเองราวถูกวิญญาณชักนำ ก้าวเดินออกไปข้างหน้า หยิบคบเพลิงที่จัดเตรียมไว้แล้วข้างกายขึ้นมา จ้องมองเสี่ยวซุยอันนิ่ง
เพียงเห็นว่าเขากำลังจะชูคบเพลิงขึ้น
ทันใดนั้น เปลวเพลิงบนคบเพลิงก็ราวไม่เชื่องตามอำนาจใด ๆ ลุกวูบสูงขึ้นจนเกินธรรมดา
จี้มู่สะดุ้งสุดส่วน ถอยหลังโดยสัญชาตญาณ
แต่ใครจะไปคาดคิด เปลวเพลิงนั้นกลับยังคงไต่สูงขึ้นไม่หยุด จนกระทั่งในอากาศ มันกลายร่างเป็นเงารูปเมฆมงคล!