เมื่อกลับถึงจวนแล้ว เสี่ยวซุยอันไม่พูดพร่ำทำเพลง หยิบ "หนังสือเล่มเล็กสีเหลือง" นั้นออกมา ยัดใส่มือของหลี่เสวียน
หลี่เสวียนในตอนแรก มิได้ใส่ใจนัก
ทว่าพอเปิด "หนังสือเล่มเล็กสีเหลือง" อ่านได้ไม่กี่หน้า ทายาทแห่งสำนักจวี๋หลิงผู้นี้ กลับค่อยๆ แปรเปลี่ยนสีหน้าเป็นตื่นตะลึง
ในที่สุด ดวงตาคู่ของเขาเอ่อล้นด้วยความทึ่งอย่างเหลือเชื่อ เครื่องปั่นด้ายเจนนี ปีกไม้ร่อนอากาศยาน เรือพลังไอน้ำ... ในโลกนี้จะมีสิ่งเหล่านี้ได้จริงหรือ!
"ซุยอัน เจ้าได้ของชิ้นนี้มาจากที่ใด?" เมื่อหลี่เสวียนเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง ก็อดรนทนไม่ไหวหลุดปากถาม
เสี่ยวซุยอันเงยหน้าเล็กๆ มองเขา "นี่เป็นของที่ศิษย์น้องคนหนึ่งมอบให้เจ้าค่ะ! อาจารย์เสวียน ท่านว่าเช่นไร สามารถทำตามแบบออกมาได้หรือไม่?"
แม้ว่าสิ่งประดิษฐ์ในหนังสือจะยากเกินจะนึกภาพเมื่อก่อน
ทว่ามีแบบแปลนที่ทำเครื่องหมายชัดเจนเหล่านี้แล้ว หลี่เสวียนก็มีความมั่นใจ ตนเองสามารถลองดูได้!
เห็นเขาพยักหน้า เสี่ยวซุยอันกระโดดสูงถึงสามฉื่อ ดีใจราวกับลิงน้อยบนฟ้า "ดีเหลือเกินเจ้าค่ะ ได้พบอาจารย์เสวียน หนังสือเล่มนี้ถึงจะมิได้สูญเปล่า ท่านพี่ใหญ่บอกว่าอะไรนะ อ้อ ใช่แล้ว มิได้เป็นการทำลายของล้ำค่าแห่งฟ้าดินอย่างไรเล่าเจ้าคะ!"
"อาจารย์เสวียน หนังสือเล่มนี้ฝากท่านด้วยนะเจ้าคะ"
"ทำลาย... คือการทำลายของล้ำค่าแห่งฟ้าดิน" หลี่เสวียนแก้ไขโดยไม่รู้ตัว