ทันใดนั้น เสี่ยวซุยอันก็เงยหน้าขึ้นอย่างมั่นคง มองไปยังแผนที่ที่ล่องลอยอยู่กลางอากาศ
บนแผนที่นั้น ไม่ปรากฏตัวอักษรแม้แต่ตัวเดียว
มีเพียงภาพเมืองหลวงอันรุ่งเรืองที่วาดด้วยหมึกดำขาวเท่านั้น
เมืองหลวงนี้หากรู้สึกครั้งแรกก็ไม่น่าแปลกใจ แต่หากจ้องมองอย่างละเอียด มันจะเคลื่อนไหวไปตามควัน แปรรูปร่างจากควันได้!
ก้อนแป้งน้อยขมิ้นดวงตากลมโต ชี้ไปยังภาพนั้น "ตา ผู้เฒ่าเต๋าท่านบอกว่าจะแสดงให้พวกเราเห็นที่ซ่อนของแม่พิษ แต่บนแผนที่นี่ มันคือที่ใดกัน"
เสิ่นรั่วเยวียนฟื้นจากความตื่นตะลึง จึงเพ่งมองอย่างถี่ถ้วน
แต่พอเหลือบมองเพียงครั้งเดียว หัวใจก็สั่นไหวอีกครั้ง ร้องออกมาด้วยความประหลาดใจ "แปรร่างจากควัน...สิ่งที่ปรากฏบนแผนที่นี้ หนอจะใช่เมืองเหยียนตูแต่ครั้งกาลก่อนหรือไม่!"
เสี่ยวซุยอันรีบถามทันที "เหยียนตู? นั่นคือที่แห่งใด"
เสิ่นรั่วเยวียนไตร่ตรอง "เหยียนตูก็เช่นเดียวกับสำนักจวี๋หลิงของอาจารย์เสวียนของเจ้า ต่างเป็นองค์กรที่ฝึกฝนอัจฉริยะหาได้ยากยิ่งแห่งหนึ่งของยุทธภพ"
เพียงแต่ ต่างจากสำนักจวี๋หลิงที่ฝึกบุคคลเพื่อราชการ และผูกพันแนบแน่นกับราชสำนัก
เหยียนตูแทบจะแยกตัวจากโลกภายนอก
ในตำนานกล่าวกันว่า เหยียนตูก่อตัวขึ้นจากควัน หลบซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางหมู่คน
ไม่ต้องพูดถึงทางเข้า แม้แต่ตำแหน่งที่แท้จริงก็ยังไร้หลักแหล่งแน่นอน มีเพียงข้อเดียวที่ทราบกัน หากปรารถนาจะไปเฝ้าเหยียนตู ก็ต้องเสี่ยงดวงไปที่เส้นทางโบราณเล่งฉวง ห่างออกไปนอกเมืองหลวง 30 ลี้
ครั้งที่เหยียนตูเจริญรุ่งเรืองถึงขีดสุด มีผู้คนนับไม่ถ้วน ในทุกวันที่สิบห้าของเดือน ต่างเดินทางไปยังเส้นทางโบราณเล่งฉวง หวังเพียงจะค้นพบตัวตนที่แท้จริงของมัน