ชายชราไม่อาจหลบเลี่ยงความพิศวง "เป็นไปไม่ได้ ตำรานี้ข้าชราหลอมขึ้นด้วยตนเอง บทสวดก็ถูกต้องทุกประโยค หา..."
คำยังไม่ทันจบ ทันใดนั้น ลูกไฟรูปร่างกลมเหมือนจาน ใหญ่เท่าอ่างหน้า ก็พุ่งขึ้นจากกระถางทองแดง!
เปลวเพลิงสีครามสาดแสงสว่าง ย้อมใบหน้าของผู้คนรอบกายให้สว่างไสว!
เสี่ยวซุยอันเงยหน้าขึ้นด้วยความตกตะลึง "ลูกไฟใหญ่จริง ๆ นะคะ แต่เมื่อครู่ของคุณปู่ท่านก็ยังไม่ใหญ่ขนาดนี้เลย"
ชายชราเบิกตากลมโต ริมฝีปากสั่นเทา
"......"
เขาบำเพ็ญวิชาไฟศักดิ์สิทธิ์แห่งศาสนาเซี่ยนนี้มาทั้งชีวิตตระกูล
ก็ยังไม่เคยบำเพ็ญไฟได้สมบูรณ์แจ่มใสเช่นนี้เลย!
แต่เด็กหญิงคนนี้ แม้ไม่เคยฝึกฝน ได้แต่เรียนสวดตามเขาเพียงไม่กี่ประโยค กลับทรงพลังถึงเพียงนี้...
ชายชราหันศีรษะช้า ๆ ข่มความตื้นตันใจ มองดูใบหน้ากลมป้อมของเสี่ยวซุยอัน
เด็กคนนี้ แน่แท้ต้องเป็นผู้มีวิชาสูงส่งที่หาได้ยากยิ่งในโลก มหัศจรรย์ มหัศจรรย์จริง!
"เอ๊ะ เปลวไฟนี่ร้อนเหลือเกิน ข้าทาสาวแทบทนไม่ไหวแล้ว อาจารย์เสวียน รับต่อเร็ว!" ณ ยามนี้ เสี่ยวซุยอันมีเหงื่อผุดขึ้น กระชากมือเล็กทิ้งพลัง กวาดเปลวเพลิงนั้นไปยังขาบาดเจ็บของหลี่เสวียน
หลี่เสวียนถูกแรงสั่นสะเทือนจนถอยไปสองก้าว
แต่เมื่อตั้งหลักได้อีกครั้ง ขาซ้ายของเขาก็มิได้ปวดเจ็บดังก่อน ยืนตรงได้แล้ว!