ภายใต้แสงราตรีมืดสนิท มือดำคู่หนึ่งกำลังฝังของกู่ที่ทำจากกระดูกลงใต้เต็นท์อย่างรวดเร็ว
เสี่ยวซุยอันได้ยินบางอย่างลอยๆ แต่น่าเสียดายที่หลับลึกนัก ได้แต่ขมวดคิ้ว กดขาเล็กๆ ลงบนท้องของพ่อ แล้วพลิกตัวนิดหน่อยก็หลับต่อไป
แต่ไม่ช้า ในห้วงหลับ
จิตสำนึกของนางกลับรับรู้ได้ทันทีว่า มีร่องรัศมีสีเทาขุ่นกำลังค่อยๆ แทะโลมเข้ามาในเต็นท์
และไอสีเทาขุ่นนั้น ช่างดุจแหตาขนใหญ่ที่ถักทอมาเป็นอย่างดี
กำลังกางก่ายลงบนชะตากรรมของทุกคนในเต็นท์ใหญ่นี้!
ก้อนแป้งน้อยอดไม่ได้ที่จะ pursed ปาก แม้ในห้วงมึนงัยก็ยังบ่นพึมพำสองสามคำ
"สิ่งสกปรกอะไรน่ะ รีบหนีไปให้พ้นเลย!"
แต่ไม่ช้า นางก็เห็นไอขุ่นนั้นหยุดนิ่งอยู่กลางเต็นท์ ไม่ยอมจากไป
ครานี้เอง เสี่ยวซุยอันพลันตระหนักได้บางอย่าง ตื่นขึ้นทันที
เดี๋ยว สิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อครู่ ไม่ใช่แค่ความฝัน!
เมื่อลืมตาขึ้น นางรีบลุกขึ้นทันควัน ขยี้ตาแล้วมองให้ชัด จึงเห็นได้ว่าที่มุมตะวันออกใต้ของเต็นท์ มีไอพิษกู่สีขุ่นกำลังลอยวนอยู่จริงๆ
มีคนตั้งใจฝังสิ่งใดสิ่งหนึ่งไว้ใต้เต็นท์ของพวกเขา
เสี่ยวซุยอันมิได้ตะโกนดังลั่น รีบเคลื่อนตัวเบาๆ ไป สอดมือเล็กๆ ใต้ผ้าเต็นท์ คลำหาอยู่ครู่หนึ่ง
มีจุดหนึ่งที่ดินอ่อนคลายผิดปกติ
นางคุ้ยเขี่ยด้วยแรงทั้งปั๊บ และแล้ว ก็ดึงสิ่งแข็งชิ้นหนึ่งออกจากดินมาได้จริงๆ!
เมื่อส่องดูด้วยแสงระยิบจากเตาไฟ สิ่งนั้นไม่ใช่อื่นใด หากแต่เป็นตุ๊กตากู่ที่แกะสลักจากกระดูกขาว ขนาดเท่าฝ่ามือ กลางลำตัวสลักรูปเทวรูปหมาป่า
และบนหลังของตุ๊กตากระดูกนั้น ถูกตอกตะปูเหล็กเจ็ดดอก ทุกดอกแทงลึกและรุนแรง เพียงแค่มองก็รู้ได้ทันทีว่าเปี่ยมด้วยความประสงค์อาฆาต