ยามนี้ ภายในตำหนักชั่วคราวเมืองซูหลี
หวังวงศ์แห่งจินอูกำลังขมวดคิ้วด้วยความกังวล เอามือเท้าขมับนั่งอยู่บนเตียง
รองเท้าบู๊ทปักทองที่สั่นระริก เผยให้เห็นจิตใจที่ร้อนรนกระวนกระวายเพราะการเจรจาล้มเหลวของนาง
"หากกูม่อเข้ามาแทรกแซงจริง ทำให้ข้าต้องกลับไปมือเปล่า บรรดาพี่ชายต้องยุยงเสด็จพ่อ ฉุดข้าลงจากตำแหน่งหวังวงศ์เป็นแน่!"
ขณะที่นางจนหนทาง สายตากวาดมองเห็นจดหมายลอยฉบับหนึ่งลอยเข้ามาในห้องโถงใหญ่โดยตรง
ตกลงตรงหน้าเท้านางอย่างพอดิบพอดี
หวังวงศ์แห่งจินอูตะลึงเล็กน้อย ก้มลงเก็บขึ้นมา ก็เห็นตราดอกเหมยจางๆ บนซองจดหมาย
"เป็นจดหมายของอาจารย์ผู้มีพระคุณ!" แววตาหวังวงศ์แห่งจินอูเปล่งประกายวาบ
นางรีบเปิดออก กวาดตาอ่านสิบกว่าบรรทัดอย่างรวดเร็ว
"อาจารย์ผู้มีพระคุณกลับให้ข้า... สมกับเป็นอาจารย์ผู้มีพระคุณ หาหนทางรอดให้ข้าแล้ว!"
องครักษ์จินอูร้อนใจถาม "หวังวงศ์ ด้านในเขียนว่าสิ่งใดหรือ"
หวังวงศ์แห่งจินอูสูดลมหายใจ สีหน้าเด็ดเดี่ยว "อาจารย์ผู้มีพระคุณให้ข้าแสร้งยอมจำนนต่อต้าซี แล้วหาโอกาสลงมือกับองค์ชายเจียเย่"
หากโอรสองค์เดียวของอ๋องกูม่อเกิดเรื่องขึ้นในเขตราชอาณาจักรต้าซี
ความร่วมมือของทั้งสองแคว้นย่อมดำเนินต่อไปไม่ได้!