เมื่อตระหนักได้ว่าอ๋องกูม่อพูดอย่างจริงจัง หลี่เสวียนก็ขมวดคิ้ว ถามเสียงขรึมว่า "อ๋องกูม่อ ขอทราบด้วยว่าผู้นั้นแท้จริงแล้ว เป็นผู้ใด"
ม่อปิงหงเงยดวงตายาวขึ้นเล็กน้อย แล้วเปล่งถ้อยคำที่ทำให้ทุกหัวใจในที่นั้นตื่นตระหนกมิได้หยุด
"เขาก็คือจักรพรรดิองค์ก่อนแห่งต้าซีของพวกท่านนั่นเอง"
"กู้จือหวัง"
อะไรนะ?
ศีรษะก้อนแป้งน้อยดังฮือขึ้นมา ดั่งฟ้าผ่าแตกกระจายกลางความคิด
เสิ่นจิ่งเจาเงยเสียงสูงลั่น "จั...จักรพรรดิองค์ก่อน พระอัยกาของพวกข้า พระองค์นั้น มิได้เสด็จสวรรคตไปแล้วหรือ ที่แท้คือพระองค์หรือ"
เจียเย่ก็รีบถามตาม "พ่อ บัดนี้ท่านมิได้ทรงเข้าใจคลาดเคลื่อนหรือพะยะค่ะ เหตุใดจึงเป็นเขาอีก"
มิอาจคิดฝันได้เลยว่าเฒ่าชั่วผู้นั้นยังไม่ตาย
แถมยังยึดร่างผู้อื่นคืนชีพ...
ยิ่งกว่าวิญญาณร้ายไม่ยอมจากไปซะอีก!
ม่อปิงหงเข้าใจความตกตลึงและข้อคิดสงสัยของทั้งหลายเป็นอย่างดี
เพราะแม้แต่เขาผู้มีอายุยืนยาวกว่าร้อยปี เมื่อครั้งค้นพบความจริงนี้ ก็ยังมีคลื่นยักษ์ซัดสวาบในใจ
"แม้แต่เปิ่นหวังเอง ยังมิคาดคิดว่าโลกนี้จะมีผู้ร้ายยั่งยืนเหมือนเขา" ม่อปิงหงส่ายศีรษะเบา ๆ "หากแต่ยามสืบเสาะเก๋าชิงหิง เปิ่นหวังได้ยินบทสนทนาลับระหว่างเขากับท่านหญิงเฮินสุ่ยเข้าโดยบังเอิญ"
"เปิ่นหวังจึงได้ทราบว่า ผู้นี้ยึดร่างสำเร็จได้ เพราะท่านหญิงเฮินสุ่ย อันเป็นหวังวงศ์คนเก่าของจินอูนั่นเอง ลงมืออาจหนุนชั่วร่วมกับเขา" ม่อปิงหงพูดจบ ก็มองไปยังใบหน้าซีดขาวของเสี่ยวซุยอัน แววห่วงใยผุดขึ้นเล็กน้อย