ในสี่แคว้นโบราณ แคว้นลัวฝูและเทียนเชียงล่มสลายไปแล้ว
ในโลกนี้ ผู้ที่ยังรู้ถึงวิธีการไพร่พลิกฟ้านี้เหลืออยู่ไม่กี่คน
ม่อปิงหงเคยคิดว่า ตนจะพาความลับนี้ลงหลุมศพไปด้วยกัน ให้มันสูญสิ้นสิ้นสภาพไปเสีย แต่บัดนี้มองดูแล้ว กระมังจะเป็นเช่นนั้นไม่ได้อีกต่อไป
เขาเปล่งเสียงหนักแน่น "ที่เรียกว่าสี่ปรากฏการณ์มหัศจรรย์นั้น แท้จริงหมายถึงสมบัติประจำแคว้นโบราณทั้งสี่แห่งนั่นเอง สมบัตินั้นโดยปกติก็ยังนับเป็นของมนุษย์โลก แต่หากนำมารวบเข้ามาครบพร้อมกันทั้งสี่ ก็จะสามารถเปิดแดนแห่งการย้อนยุคสมัยขึ้นมา ผู้คนเรียกกันว่า แดนปฏิเสธความปรารถนา"
"ผู้ที่เข้าสู่แดนนั้น ย่อมสามารถพลิกกลับเวลาได้!"
"ก็คือสิ่งที่ผู้คนมักกล่าวขวัญกันว่า คืนหนุ่มจากแก่!" ม่อปิงหงหรี่ตาแน่น แก้วตาดุจเยือกแข็งเป็นชั้นน้ำแข็ง
ภายในห้อง ทุกคนที่ได้ฟังยังตาค้าง
ม่อปิงหงส่งเสียงฮึดอย่างดูหมิ่น ราวกี่ร้อยปีมานี้ เคยมีผู้คนไม่น้อยที่ฆ่าฟันกันจนสูญเสียชีวิตเพื่อสิ่งนี้
แต่ผู้ที่สำเร็จในตอนปลาย กลับมีน้อยนิดนัก!
เสิ่นรั่วเยวียนกดความตกใจในจิตใจลง "ไม่คิดว่าวิชาคืนหนุ่มนี้จะมีจริง ขอทูลถามท่านอ๋องกูม่อ วิชามหัศจรรย์เช่นนี้มีอยู่ เหตุใดพระวงศ์ทั้งสี่แคว้นของท่านจึงมิได้ใช้สืบทอดกันทุกชั่วคน เพื่อแสวงหาความเป็นอมตะเล่า"
ม่อปิงหงเลิกเปลือกตาเล็กน้อย แววตาเย็นยะเยือกยิ่งขึ้นอีกสามส่วน