ณ ยามนี้ หินระฆังที่แขวนอยู่บนร่างดังขึ้นหนึ่งครั้ง เตือนใจกู้จือหวังว่าเวลาฉินเหลืออีกไม่ถึงหนึ่งยามย่อย!
กู้จือหวังรี่เก็บรอยยิ้มลงทันที แล้วปล่อยสีหน้าดุร้ายน่าสะพรึงออกมา
"หากพวกเจ้ายอมส่งมอบกระดูกไม่เน่าในบัดนี้ ช่วยฝ่าบาทให้กลับคืนสู่วัยเยาว์เพื่อล่วงเลยธรรมชาติไปได้อีก เมื่อเสด็จกลับไป ย่อมนับว่าพวกเจ้ามีคุณูปการตามเสด็จขึ้นครองราชย์"
"หากไม่ยอมเช่นนั้น ระเบิดฟ้าผ่าชิ้นนี้ ย่อมพรากชีวิตของพวกเจ้าได้ เมื่อพวกเจ้าตายแล้ว ฝ่าบาทจะชิงสมบัติก็มิใช่การยาก" กู้จือหวังแสดงสีหน้าอันโหดเหี้ยม พร้อมกันนั้นก็คว้าลูกกลมสีเทาจากในแขนเสื้อออกมา
เขาคงรอต่อไปไม่ไหวแล้ว
พอฉายผ่านพ้นไป โอกาสก็จะมลายสิ้น!
ชะงัดนั้นเอง เสี่ยวซุยอันหมุนลูกตาไปรอบ ๆ แล้วร้องอ๋อขึ้นเสียงหนึ่ง ชี้ไปที่พื้น "กระดูกไม่เน่าคืออะไรเหรอ ฮ่องเต้เฒ่า ที่ท่านพูดถึงคือหนึ่งในสี่สิ่งนี้หรือเปล่า"
ได้ยินดังนั้น กู้จือหวังรี่เงยหน้ามองมาทันที
ในแสงเพลิงคบเพลิง เขาจึงพบว่าบนพื้นไม่ห่างจากเสี่ยวซุยอันนั้น สี่สิ่งมหัศจรรย์ถูกจัดวางเรียงรายไว้เรียบร้อยแล้ว!
กระดูกไม่เน่า โคมไฟส่องโลก ดอกยินสุ่ย และดอกโหยหวน ครบทุกชิ้นมิได้ขาด!
ลมหายใจของกู้จือหวังติดขัดทันที แล้วสีหน้าก็แจ่มใสด้วยความปีติ!
หินระฆังบนร่างยังคงหมุนไม่หยุด ดุจตราเรียกวิญญาณ เตือนเขาว่าอีกไม่นานฉายก็จะผ่านพ้นไป
ความเร่งรีบของเวลา และความตื่นเต้นเมื่อพบว่าสมบัติทั้งสี่มารวมกันครบ ทำให้ใบหน้าของกู้จือหวังแดงซ่าน เงยหน้าขึ้นหัวเราะกึกก้อง