"เกมเอาชีวิตรอดในหนทางสุดท้ายจะเริ่มอย่างเป็นทางการในอีก 1 ชั่วโมง 26 นาที โปรดทราบ หลังจากเกมเริ่ม ผู้เล่นที่พาหนะผูกมัดไม่ได้อยู่บนถนนจะถูกลบออกจากระบบ"
"ผู้เล่นที่ออกจากพาหนะจะถือว่าเข้าสู่เวลาเคลื่อนไหวอิสระ และจะใช้เวลาเคลื่อนไหวอิสระโดยอัตโนมัติ เมื่อเวลาเคลื่อนไหวอิสระหมดลง ผู้เล่นที่อยู่นอกพาหนะจะถูกลบออกจากระบบ"
"เมื่อการเดินทางเริ่มต้นแล้ว โปรดอย่าหยุด หากรถจอดบนถนนเกินห้านาที ผู้เล่นจะถูกลบออกจากระบบ ยกเว้นว่าคุณอยู่ในเวลาเคลื่อนไหวอิสระ"
"ขับรถไม่เป็นระเบียบ ญาติพี่น้องน้ำตาไหล ห้ามละเมิดกฎจราจร ผู้ฝ่าฝืนถูกลบออกจากระบบ"
"พาหนะสามารถจอดได้เฉพาะในลานจอดและพื้นที่บริการ ลานจอดจะตั้งอยู่เฉพาะในจุดพักและดันเจี้ยน ผู้เล่นสามารถเติมเสบียงและพักผ่อนได้ในดันเจี้ยน จุดพัก และพื้นที่บริการ โปรดทราบ พื้นที่บริการไม่สามารถพักเกิน 3 วัน ยกเว้นว่าคุณมีการ์ดขยายเวลาจอด มิฉะนั้นจะถูกลบออกจากระบบ"
"ระหว่างการเดินทางในหนทางสุดท้าย ภายนอกพาหนะนั้นอันตรายมาก โปรดใช้ความระมัดระวัง อย่ากระทำสิ่งที่ทำให้ต้องเสียใจไปชั่วชีวิต"
"เสบียงในพื้นที่บริการและจุดพักแพงเกินไปหรือ? ไม่เป็นไร ยังมีดันเจี้ยนอยู่ เมื่อผู้เล่นเคลียร์ดันเจี้ยนสำเร็จ จะได้รับค่าประสบการณ์มหาศาลและไอเทมเสบียง เลเวลสัมพันธ์อย่างยิ่งกับการอยู่รอดของผู้เล่น โปรดทุ่มเทเต็มกำลัง มุ่งมั่นสู่ความเป็นหนึ่ง พยายามเคลียร์ดันเจี้ยนเพื่ออัปเลเวล"
"หลังจากเกมเริ่ม คุณจะไม่พบผู้เล่นคนอื่นบนถนน ผู้เล่นสามารถพบกันได้เฉพาะในจุดพัก พื้นที่บริการ และดันเจี้ยน หากคุณพบใครบนถนน อย่าสงสัย นั่นเป็นเพียงภาพหลอนของคุณ"
"ทิวทัศน์ระหว่างทางงดงามมาก ผู้เล่นสามารถเพลิดเพลินได้ตามใจชอบ แต่ระวังอย่าหลงระเริง"
"เกมเอาชีวิตรอดในหนทางสุดท้ายเป็นเกมจากมิติที่สูงกว่า เป็นนวัตกรรม เป็นความหวังที่จะช่วยเหลือ โปรดอย่าเข้าใจผิดเกี่ยวกับเกม"
ฟังกฎของเกมได้ครึ่งทาง เจียงเว่ยหยางก็รู้สึกว่าสถานการณ์เลวร้าย
ถึงไม่รู้ว่าบนดาวเคราะห์สีน้ำเงิน เกมจะแยกผู้เล่นแต่ละคนออกจากกันได้ยังไง หรือว่าพวกเขาไม่ได้อยู่บนดาวเคราะห์สีน้ำเงินแล้ว หรือดาวเคราะห์สีน้ำเงินที่อยู่ตรงหน้านี้ไม่ใช่ดาวเคราะห์สีน้ำเงินเดิมอีกแล้ว
พาหนะสามารถเติมเสบียงได้เฉพาะในดันเจี้ยน จุดพัก และพื้นที่บริการ ระหว่างทางไม่มีจุดเติมเสบียงอื่น ถ้าเสบียงในสต็อกของผู้เล่นไม่พอ พาหนะจำกัดความเร็ว และจุดพักต่อไปอยู่ไกล ผู้เล่นจะอดตายบนถนนไม่ใช่หรือ?
แถมพาหนะส่วนใหญ่ต้องใช้น้ำมัน รถบัสยิ่งกินน้ำมันหนัก สถานะเต็มถังวิ่งได้แค่ 600 กม. ถ้าใน 600 กม. ไม่มีลานจอดหรือพื้นที่บริการเลย หรือจุดจอดไม่สามารถเติมน้ำมันได้ เธอก็ถูกลิขิตให้ถูกลบออกจากระบบไม่ใช่หรือ?
ไม่ต้องพูดถึงกฎข้อบังคับอีกมากมายที่จำกัดพฤติกรรมของผู้เล่น
แต่ว่า…
เวลาเคลื่อนไหวอิสระ ก็คือเวลาที่จอดรถได้
ถ้างั้น 'รถคันเล็ก' ของเธอ ในระยะ 1 เมตรไม่ใช้เวลาเคลื่อนไหวอิสระ หมายความว่าถ้าเธอไม่ก้าวออกนอกรัศมี 1 เมตร ก็จอดรถได้ไม่จำกัดเวลาโดยไม่นับถอยหลังใช่ไหม?
หลังจากระบบประกาศจบ สภาพแวดล้อมตรงหน้าก็เปลี่ยนไปพลิกฟ้าพลิกดิน
ถนนลาดยางกว้างเกือบสิบเมตรปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า ทอดยาวบนพื้นทราย มองออกไป นอกจากถนนและบริเวณใกล้พาหนะแล้ว ทุกทิศทุกทางถูกห้อมล้อมด้วยหมอกหนาจัด และไม่แห้งแล้งอีกต่อไป
สองข้างทางมีทิวทัศน์มากมายทั้งที่เคยและไม่เคยเห็น มีทั้งต้นไม้ป่าเขา และทะเลสาบบนภูเขา ซ่อนตัวในม่านหมอกหนา เห็นเพียงเงาเลือนราง
แผนที่ในหัวของเจียงเว่ยหยางก็ค่อยๆ สมบูรณ์ขึ้น บนจุดสีแดงที่บ่งบอกตำแหน่งของเธอ ปรากฏข้อความว่า [เมืองที่สาบสูญ]
แผนที่ไม่สมบูรณ์และไม่ใหญ่ คาดว่ามีขนาดประมาณสองมณฑลแอล นอกจากดันเจี้ยน[ซุปเปอร์มาร์เก็ตวาระสุดท้าย]ที่ใกล้ที่สุดแล้ว มีสถานที่ปรากฏขึ้นแค่สองแห่ง หนึ่งคือ[เมืองที่สาบสูญ]ที่ครอบคลุมครึ่งแผนที่ อีกแห่งคือ[ค่ำคืน—]
ด้านหลังน่าจะมีตัวอักษรอีก แต่แผนที่หยุดอยู่ที่คำว่า "ค่ำคืน" ไม่ยากที่จะเห็นว่าสถานที่นี้ใหญ่กว่า[เมืองที่สาบสูญ]เสียอีก
หลังจากม่านหมอกขาวปกคลุมทัศนวิสัยจนหมด เจียงเว่ยหยางก็รู้สึกถึงวิกฤตรุนแรงอย่างคลุมเครือ
หมอกหนาสีขาวดูเงียบสงบ แต่ภายในเต็มไปด้วยคลื่นใต้น้ำที่เชี่ยวกราก เจียงเว่ยหยางรู้สึกตลอดเวลาว่า หมอกหนาเปรียบเสมือนสัตว์ร้ายที่ซุ่มรอ รอคอยเหยื่ออย่างเงียบๆ...
แถมดันเจี้ยนก็ไม่มีทางง่ายอย่างที่ระบบบอกไว้แน่ เมื่อเทียบกับถนน เจียงเว่ยหยางรู้สึกมาตลอดว่า ดันเจี้ยนคือสถานที่ที่อันตรายที่สุดในเกมทั้งหมด
เจียงเว่ยหยางไม่มีเวลาคิดมาก รีบขับรถบัสขึ้นถนน
เจียงเว่ยหยางไม่เคยขับรถบัสมาก่อน แต่เมื่อเธอนั่งในห้องคนขับ วางมือบนพวงมาลัย ความทรงจำของร่างกายก็ราวกับกินข้าวดื่มน้ำ เป็นมาแต่เกิด ขับได้อย่างราบรื่น
ถนนตรงหน้าไม่ต่างจากถนนที่เคยเห็นมาก่อน หมอกข้างทางสงบนิ่งลง ราวกับภาพวาดทิวทัศน์ที่งดงามลึกลับ
เกมยังไม่เริ่ม เจียงเว่ยหยางไม่อยากเปลืองน้ำมันแม้แต่หยดเดียว จอดรถบัสไว้ที่เลนนอกสุดของถนน
รอคอยการนับถอยหลังของเกมอย่างเงียบๆ
10, 9, 8… 3, 2, 1
นับถอยหลังเป็นศูนย์!
"ติ๊ง!"
"เกมเอาชีวิตรอดในหนทางสุดท้ายเริ่มอย่างเป็นทางการแล้ว! ผู้เล่นทั้งหลาย จงทุ่มเทความพยายาม เคลียร์ดันเจี้ยน สะสมระยะทาง พยายามเอาชีวิตรอด ไปให้ถึงจุดหมายของเกมโดยเร็ว!"
"ผู้เล่นเซิร์ฟเวอร์ดาวเคราะห์สีน้ำเงิน: 3,864,734,003 คน ผู้เล่นเซิร์ฟเวอร์หัวกั๋ว: 766,514,241 คน ผู้เล่นพาร์ทิชัน 233 เซิร์ฟเวอร์หัวกั๋ว: 499,961 คน"
มนุษย์ดาวเคราะห์สีน้ำเงินเจ็ดพันล้านคน เหลือผู้เล่นเพียงสามพันกว่าล้านคน เพิ่งเกินครึ่งมาเล็กน้อย คิดดูก็รู้ว่ามหันตภัยวันสิ้นโลกครั้งนี้ มีคนตายไปมากแค่ไหน ในผู้เล่นที่เหลืออยู่ มีเด็กและคนชราอีกเท่าไหร่?
ผู้เล่นในพาร์ทิชันหายไปสามสิบเก้าคน คาดว่าเป็นผู้เล่นที่พาหนะไม่ได้อยู่บนถนนตอนเกมเริ่ม
จุดหมายของเกม นี่เป็นครั้งแรกที่ระบบเอ่ยถึงคำนี้
เกมนี้ มีจุดหมายจริงหรือ? ถ้ามี จุดหมายของเกมอยู่ที่ไหน? ที่นั่น…จะมีกุญแจไขปริศนาของเกมที่ไร้สาระนี้ไหม?
หลังจากเกมเริ่ม พาหนะไม่สามารถหยุดเกินห้านาที
เจียงเว่ยหยางไม่รอช้า รีบสตาร์ทรถออกเดินทาง
ดันเจี้ยนที่ใกล้ที่สุดของเธอคือ[ซุปเปอร์มาร์เก็ตวาระสุดท้าย]ระยะทาง 30 กม.
ด้วยความเร็วของรถบัส 20 นาทีก็ถึง
ดันเจี้ยนมือใหม่จะไม่ไกลจากผู้เล่นมากนัก เจียงเว่ยหยางเดาว่านี่น่าจะเป็นสิทธิประโยชน์สำหรับมือใหม่ของเกม
เพราะไม่ใช่ทุกคนจะสุ่มได้พาหนะเครื่องยนต์ เกิดใครดวงซวยสุดๆ สุ่มได้จักรยานซึ่งเป็นพาหนะใช้แรงคน ในเมื่อมีเวลาเคลื่อนไหวอิสระไม่มาก จะเติมเสบียง คงไม่ให้ใครขี่ปั่นเป็นวันแล้วยังไม่ถึงดันเจี้ยนมือใหม่หรอก
แต่ก็ไม่รู้ว่าผู้เล่นทุกคนมีดันเจี้ยนมือใหม่เป็น[ซุปเปอร์มาร์เก็ตวาระสุดท้าย]หรือเปล่า
ซุปเปอร์มาร์เก็ต ฟังชื่อก็รู้ว่ามีเสบียงมากมาย สกิลของเธอน่าจะมีประโยชน์มากในดันเจี้ยนนี้ เพียงแต่สัญชาตญาณของเจียงเว่ยหยางบอกว่าเรื่องไม่ง่ายขนาดนั้น
ในเมื่อเป็นดันเจี้ยน คงไม่ปล่อยให้พวกเธอเดินเลือกซื้อเสบียงง่ายๆ อย่างนั้นหรอกนะ? แถมพวกเธอก็ไม่มีเงินด้วย
สิบนาทีต่อมา อาคารหนึ่งที่ผนังด้านนอกทาสีเหลืองทั้งหลังก็ปรากฏในสายตา
รอบข้างถูกห่อหุ้มด้วยหมอกหนาจนมองไม่เห็น มีเพียงอาคารเดียวนั้นที่เด่นชัดเป็นพิเศษ ดั่งนกกระเรียนในฝูงไก่
อาคารสูงเพียงสองชั้น ประตูใหญ่สีทองสัมฤทธิ์สูงสามเมตร หน้าต่างบานใหญ่ติดกระจกจากพื้นจรดเพดานสองบานซ้ายขวา กระจกมีลวดลายสีเขียวแดงสดใส มองไม่เห็นสภาพภายใน
บนผนังมีป้ายโฆษณาตัวอักษรใหญ่และของตกแต่งต่างๆ ให้บรรยากาศย้อนยุคคล้ายสไตล์ยุคเก้าสิบ ป้ายไฟนีออนตัวอักษรใหญ่หกตัว "ซุปเปอร์มาร์เก็ตวาระสุดท้าย" ยังสว่างไสวแม้เป็นเวลากลางวัน
จากภายนอก ดูไม่เหมือนซุปเปอร์มาร์เก็ตเลย
ตามระบบนำทางที่ติดมากับพาหนะ เจียงเว่ยหยางขับรถบัสไปยังลานจอดกลางแจ้งหน้าอาคาร ใช้ฝีมือถอยหลังเข้าช่องจอดที่สมบูรณ์แบบ หลบเส้นสีเหลืองในลานจอด นำรถบัสเข้าจอดในช่องจอดรถอย่างมั่นคง
กฎของเกมระบุไว้ ห้ามละเมิดกฎจราจร แม้จะไม่รู้ว่าการจอดคร่อมเส้นจอดรถนับว่าละเมิดกฎหรือไม่ แต่เจียงเว่ยหยางไม่กล้าลอง
แม้เจียงเว่ยหยางจะไม่ช้า แต่เมื่อมาถึงที่นี่ ลานจอดก็มีรถจอดอยู่แล้วสามคัน รถออฟโรดสีขาวหนึ่งคัน รถบรรทุกเล็กหนึ่งคัน และรถมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าหนึ่งคัน
[ข้อควรปฏิบัติในการใช้ลานจอดรถซุปเปอร์มาร์เก็ตวาระสุดท้าย]
"ข้อหนึ่ง ผู้เล่นแต่ละคนมีช่องจอดฟรีเพียงหนึ่งช่อง กรุณาจอดรถของท่านในตำแหน่งที่เหมาะสม ห้ามใช้ช่องจอดของผู้อื่น มิฉะนั้นผลที่ตามมาท่านต้องรับผิดชอบเอง"
"ข้อสอง ผู้เล่นแต่ละคนมีเวลาจอดฟรีเพียง 24 ชั่วโมง เกิน 24 ชั่วโมงจะถูกคิดค่าบริการ"
"ข้อสาม ลานจอดให้บริการเพียงพื้นที่ ไม่รับผิดชอบการจัดการทรัพย์สินของผู้เล่น หากทรัพย์สินสูญหาย ทางลานจอดจะไม่รับผิดชอบใดๆ ทั้งสิ้น"
เจียงเว่ยหยางดีใจที่ตัวเองไม่ได้จอดตามอำเภอใจ การจอดเกินเส้นเป็นพฤติกรรมเสี่ยงสูงจริงๆ
ส่วนการคิดค่าบริการตามข้อสอง ถ้าไม่มีเงินจ่าย ผลที่จะตามมา ไม่ต้องคิดก็รู้