เสียงของอาจารย์หญิงดังระเบิดขึ้นข้างหู:
'อีก 7 วันเจ้าจะอายุครบ 24 ปี หากอยากมีชีวิตอยู่ เพื่อล้างแค้นเลือดให้ตระกูลเซียว ในวันเกิดของเจ้า เจ้าต้องหลอมรวมกับนาง'
'มิเช่นนั้น พิษไฟจากร่างเทพไฟสุริยะจะย้อนกลับ เจ้าจะระเบิดตายเป็นแน่! แล้วแต่เจ้าจะเลือกเอง!'
เซี่ยปิงปิงโกรธจนหน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงรุนแรง สองมือทุบลงบนหัวเตียงอย่างแรง ตะคอกเสียงแหลม:
"ฉันถามนาย! ทำตัวดีๆ หน่อย!"
"ใจเย็นๆ หน่อยก็ได้นะ เดี๋ยวประจำเดือนก็ไม่มา อารมณ์เสียแบบนี้ไม่ดีต่อสุขภาพหรอกนะ! เรียกฉันว่าพี่หั่วก็ได้!"
"อะไรนะ? นายจะ..."
เซี่ยปิงปิงตกใจที่เผลอพูดอะไรออกไป รีบทำหน้านิ่ง:
"ไอ้บ้า! พูดจาเหลวไหล! ขอบัตรประชาชน!"
เซียวเสี่ยวหั่วโยนบัตรประชาชนให้เธออย่างไม่แยแส พลางพยักหน้าน้อยๆ ในใจ:
'พลังมืดขั้นต้น! เนื้อตัว...อวบอิ่มนัก!'
'ผ่านด่านแรกโดยประมาณ ต้องหาจังหวะตรวจดูให้แน่ใจ ว่าคนที่ตามหาจะเป็นนางจริงหรือไม่!'
"เซียวเสี่ยวหั่ว!"
เซี่ยปิงปิงเหลือบมองบัตรประชาชน สายตาคมกริบลง ราวกับเจอศัตรูตัวฉกาจ ส่งบัตรให้เจ้าหน้าที่อ้วน พูดเสียงเบา:
"ไอ้อ้วน ปลาใหญ่เลยว่ะ!?"
แววตาของเจ้าหน้าที่อ้วนเป็นประกาย เปิดโทรศัพท์มือถืออย่างรวดเร็ว พลิกดูไปมาแล้วก็ถอนหายใจ:
"แค่ชื่อซ้ำกัน ผู้ต้องสงสัยเป็นคนอ้วนเหมือนฉัน!"
เซียวเสี่ยวหั่วได้ยินดังนั้น รีบรับคำ:
"ถ้าไม่เกี่ยวกับฉันแล้ว ผู้กองเซี่ย ยังจะมีอะไรอีกไหม หรือว่าจะอยู่ช่วยนวดให้ฉันหน่อย!?"
นางโยนบัตรประชาชนคืนให้เซียวเสี่ยวหั่ว สายตากวาดไปที่กางเกงในขาดๆ ที่มีลายหมาป่าสีเทา น้ำเสียงยิ่งเยือกเย็นลง:
"ไม่เกี่ยวกับนายอย่างนั้นเหรอ? อายุแค่นี้ไม่เรียนดีๆ รู้จักแต่เที่ยวเตร่ แล้วยังปากจัดอีก! จับตัวไป!"
เซียวเสี่ยวหั่วรีบสวมเสื้อผ้า ขณะที่เซี่ยปิงปิงกำลังคิดสะใจในใจ:
'ไอ้เด็กเปรต ฉันมีวิธีจัดการกับแกเยอะแยะ!'
แต่ไม่คิดว่าเขากลับนั่งลงที่ขอบเตียง ยกขาพาดหงาย:
"นวดก็ผิดกฎหมายด้วยเหรอ อย่ามามั่ว!"
เซี่ยปิงปิงตะโกนใส่:
"นายต้องสงสัยว่าเป็น嫖客 กับลวนลามผู้หญิง ยังกล้าพูดว่าไม่ผิดอีกเหรอ?"
"กล่าวหาฉันแรงเกินไปแล้ว!? นวดจะกลายเป็น嫖客 ลวนลามผู้หญิงได้ยังไง? ข้างถนนมีร้านนวดเท้าอีกตั้งเยอะ พวกเธอไม่เห็นหรือไง?"
เจ้าหน้าที่คนหนึ่งวิ่งเข้าไปในห้องน้ำ อีกคนพลิกถังขยะดู แล้วให้สาวนวดเปิดโทรศัพท์ตรวจดู ทั้งสองคนส่ายหน้าพร้อมกัน
"เรื่องนวดเอาไว้ก่อน เมื่อครึ่งชั่วโมงก่อน มีประชาชนแจ้งความ ว่ามีคนบุกเข้าห้องน้ำหญิงแล้วลวนลาม คนๆ นั้นใช่นายหรือเปล่า?"
เซียวเสี่ยวหั่วไม่รีบร้อน:
"ห้องน้ำหญิง? สามเหลี่ยมชี้ขึ้นข้างบน ข้างบนคือฟ้า เป็นหยาง งั้นก็ต้องเป็นห้องน้ำชายสิ ใครกล้าบอกว่าเป็นห้องน้ำหญิง!?"
เซี่ยปิงปิงกระทืบเท้า:
"เถียง! นายอธิบายมาสิ!"
เจ้าหน้าที่อ้วนไอเบาๆ:
"หนุ่มน้อย เคยดูหนังผู้ใหญ่ไหม ผู้หญิงนอนข้างล่าง ก็ไม่ใช่หัวเล็กข้างล่างใหญ่ข้างบนเหรอ? ผู้ชายนอนข้างบน นายเข้าใจใช่ไหม"
เซี่ยปิงปิงได้ยินแล้ว หน้ายาวเป็นบะหมี่:
"ไอ้อ้วนตาย! นายพูดบ้าอะไร!"
"ผู้กองเซี่ย นี่มันคำพูดของผู้เชี่ยวชาญใส่แว่นเมื่อคราวก่อนนี่นา!"
เซียวเสี่ยวหั่วรับคำต่อ:
"ยุคนี้จะเชื่อผู้เชี่ยวชาญ หมูก็ปีนต้นไม้ได้ แล้วอีกอย่าง ผมตามไอ้อ้วนคนนั้นเข้าไป พวกคุณไม่เห็นไปจับมันเลยสักคน"
"นายยังมีหน้ามาพูดอีก คนแจ้งความบอกว่า นายไม่ใส่กางเกงให้เรียบร้อย แล้วไปลวนลามคนอื่น ไม่ยอมสารภาพอีกนะ!"
"หลักฐานล่ะ? ไม่งั้น ผมก็บอกว่าคุณวิ่งเข้ามาลวนลามผมในห้องนอนสิ!"
"นาย..."
เซี่ยปิงปิงพูดไม่ออกชั่วครู่ ในห้องน้ำไม่มีกล้องวงจรปิดจริงๆ
เซียวเสี่ยวหั่วกลอกตาไปมา สู้กันแบบนี้ไม่จบสักที ต้องเล่นแรงๆ สักหน่อย
นิ้วกลางดีดเบาๆ สายปราณสายหนึ่งพุ่งเข้าสู่หน้าท้องน้อยของนาง ทำให้เซี่ยปิงปิงปวดท้องประจำเดือนก่อนเวลาอันควร
"โอ๊ย!"
เซี่ยปิงปิงรู้สึกท้องน้อยบีบรัด เจ็บปวดแทบทรุด รีบใช้สองมือกดแน่น เหงื่อเม็ดโตผุดขึ้นเต็มหน้าผาก จำใจต้องค่อยๆ ขยับไปนั่งที่ขอบเตียง
"ผู้กองเซี่ย เป็นอะไรไป!? ไปโรงพยาบาลไหม?" เจ้าหน้าที่สองคนถามด้วยความเป็นห่วง
เซี่ยปิงปิงกัดฟันทนความเจ็บปวดพูด:
"เร็ว! ไปซื้อยาแก้ปวดให้ฉันหน่อย!"
เซียวเสี่ยวหั่วแกล้งเดินเข้าไปสองก้าว พูดเสียงจริงจัง:
"นี่มันอาการปวดท้องก่อนมีประจำเดือน! กินยาเยอะๆ ไม่ดีต่อสุขภาพ! ผมช่วยระงับความเจ็บปวดให้ได้!"
"ใครจะให้แกยุ่ง!?"
"ใครใช้ให้เธอชื่อเซี่ยปิงปิงล่ะ ถือว่าโชคดีแล้วกัน!"
ยังไม่ทันที่เซี่ยปิงปิงจะตั้งตัว เซียวเสี่ยวหั่วก็ใช้มือซ้ายกดเธอลงบนเตียง
ฝ่ามือขวาสอดเข้าไปใต้เสื้ออย่างรวดเร็ว ทาบลงบนท้องน้อยของเธอ
"...ไอ้ลามก! ฉันจะฆ่าแก..."
เซี่ยปิงปิงทุบตีเขาอยู่ตลอด ใบหน้าซีดเผือดพลันขึ้นสองกระจาดแดงเรื่อ
เจ้าหน้าที่สองคนพุ่งเข้าไปดึงเซียวเสี่ยวหั่ว:
"ไอ้บ้า! ปล่อยผู้กองเรา!"
เซียวเสี่ยวหั่วลดไหล่ลงเล็กน้อย พลังมืดไร้รูปแผ่ออกไป เจ้าหน้าที่สองคนรู้สึกแน่นหน้าอก ถอยหลังไปหลายก้าวจนเข้าใกล้ไม่ได้อีก
เขาหมุนเวียนปราณพร้อมกัน สอดเข้าไปสำรวจในร่างนาง แล้วใจก็สั่นสะเทือน:
'แม่เจ้า! เป็นร่างหยินบริสุทธิ์จริงๆ ด้วย ธาตุทอง นี่คือคู่หมั้นของฉันสินะ!'
เขายกมุมปากขึ้นเล็กน้อย นวดเบาๆ ที่ท้องน้อยสองสามที คลายอาการปวดลง แล้วจงใจใช้นิ้วเขี่ย:
"หายแล้ว! ยังไม่ลุกอีกเหรอ อยากนอนค้างบนเตียงฉันทั้งคืนหรือไง?"
เซี่ยปิงปิงรู้สึกเหมือนมีกระแสไฟฟ้าวิ่งผ่าน ร่างกายชาปลาบไปทั้งตัว หน้าแดงถึงโคนคอ
รีบพลิกตัวลงจากเตียง ทั้งโกรธทั้งอาย ใช้ท่าจับข้อมือจู่โจมเซียวเสี่ยวหั่ว
"ไอ้สารเลว!"
เพิ่งพูดจบ ก็พบว่าท้องน้อยหายเจ็บแล้วจริงๆ
'เขารักษาฉันหายจริงๆ ด้วยเหรอ?!'
เธอเปลี่ยนท่าโดยไม่รู้ตัว ใช้หมัดทุบลงที่ไหล่เซียวเสี่ยวหั่ว แล้วกลอกตาใส่เขาหนึ่งที เดินเข้าไปกระซิบข้างหู พลางกัดริมฝีปาก:
"อย่า-คิด-ว่า-ฉัน-จะ-ขอบ-คุณ-นาย ถ้าเจอกันอีกครั้ง อย่ามาตกอยู่ในมือฉันล่ะ!"
ยังพูดไม่ทันจบ เสียงโทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น รับสายแล้วได้ยินเสียงเร่งรีบของหัวหน้าตำรวจ:
"ผู้กองเซี่ย หน่วยบีเพิ่งไล่ล่าผู้ต้องหาคดีอุกฉกรรจ์ 'เซียวเสี่ยวหั่ว' เข้าไปในบ้านสไตล์ยุโรปนอกเมือง พวกเธอรีบไปสนับสนุน เดี๋ยวฉันตามไป"
เธอวางสายอย่างรวดเร็ว ตะโกนสั่งลูกน้อง:
"เร็ว! ไปนอกเมือง!"
เซี่ยปิงปิงหันหลังเตรียมจะออกจากห้อง
"เดี๋ยว!"
เซียวเสี่ยวหั่วเห็นหน้าผากเธอหมองคล้ำ รีบขวางตัวไว้ นิ้วโป้งมือขวาไล้ไปตามนิ้วอื่นๆ อย่างรวดเร็ว:
"หว่างคิ้วเธอมีสีดำคล้ำ นี่เป็นลางร้าย! ใหญ่! ต้องมีภัยเลือดตกถึงตัว! ไปนอกเมืองไม่ได้เด็ดขาด!"
เซี่ยปิงปิงโกรธจนพุ่งขาเตะเข้าใส่เซียวเสี่ยวหั่ว:
"จ้อกแจ้กจ้อกแจ้ก กล้าขัดขวางการปฏิบัติหน้าที่ของตำรวจอีกนะ! ไป๊!"
เซียวเสี่ยวหั่วคว้าข้อเท้าเธอไว้ได้ในจังหวะนั้น เงยหน้ามองแล้วยิ้ม:
"จดหมายรัก...ที่แท้ก็ใส่ชุดคู่กับฉันนี่เอง!"
เซี่ยปิงปิงทนไม่ไหวอีกต่อไป ชักปืนพกที่เอวเล็งไปที่เซียวเสี่ยวหั่ว:
"ไอ้ลามก! ห้ามมอง! ห้ามพูด! ถ้าไม่ปล่อยแล้วไม่ไปอีก ฉันจะยิงจริงๆ นะ!"