เมื่อยืนยันได้ว่าเป็นผลหนามเหลือง เธอก็ย้อนกลับไปยกตะกร้ามาวางไว้ข้างต้นผลหนามเหลือง
จากนั้นก็ทำตามกฎเก่าตอนอยู่ในแปลงต้นหอม ใช้ไม้ค้ำในมือวาดวงกลมรอบตัวเป็น “เขตปลอดภัย” ให้แน่ใจว่าเท้าจะไม่เหยียบพลาดหรือถูกเถาวัลย์พันจนสะดุด ถึงค่อยกล้าลงมืออย่างสบายใจ
แต่พอจ้องมองผลหนามเหลืองสีเหลืองอร่ามเต็มตะกร้า ปัญหาใหม่ก็โผล่ขึ้นมา
ผลหนามเหลืองเป็นของดี แต่ทั่วทั้งผลมีหนามเล็ก ๆ ขึ้นแน่น มองแล้วชวนปวดหัว
“ถ้าเอาหนามออกได้ ปริมาตรก็จะลดลงเกือบหนึ่งในสาม แบบนี้ตะกร้าหนึ่งใบก็ใส่ผลหนามเหลืองได้มากขึ้นน่ะสิ!”
เธอบ่นพึมพำกับตัวเอง พลางขยับตะกร้าใบเล็กที่ใส่ต้นหอมไปไว้ทางซ้าย ในตำแหน่งที่ไม่มีทางเตะโดน จากนั้นก็ยืดตัวตรง ยกไม้ค้ำเคาะไหล่เบา ๆ ราวกับกำลังให้กำลังใจตัวเอง
ต้องหาวิธีให้ได้!
เธอย่อตัวลง หยิบผลหนามเหลืองที่เพิ่งเด็ดมาใส่ตะกร้า แล้วลองใช้มีดเล็กขูดหนามเหล่านั้นออก
แต่หนามขึ้นแน่นเกินไป ทั้งยังแข็งมาก ปลายมีดสอดเข้าไปแล้วขยับไม่ถนัด ถ้าออกแรงมากกว่านี้อีกนิด เนื้อผลคงถูกแทงจนเละ
เจียงหนิงอานขมวดคิ้ว จ้องลูกหนามกลมป้อมอยู่สองวินาที จู่ ๆ ก็เกิดความคิดขึ้นมา เธอถอดถุงมือออกข้างหนึ่ง เปลี่ยนไปสวมถุงมือหนาสำหรับงานหนัก แล้วใช้ฝ่ามือปิดคลุมผลหนามเหลืองทั้งลูก ก่อนจะออกแรงถูไปมาบนผนังตะกร้าสานไม้ไผ่ที่หยาบกระด้าง
“ซ่า ซ่า ซ่า——” หนามเล็ก ๆ บนผลหนามเหลืองถูกขัดหลุดออกไปทั้งอย่างนั้น
เธอหยิบขึ้นมาดูอย่างระมัดระวัง ผิวผลที่เกลี้ยงเกลามีขนาดเล็กลงไปรอบหนึ่งจริง ๆ และหนามเหล่านั้นดูเหมือนเป็นเพียงสิ่งที่เกาะอยู่บนผิวด้านนอก พอเอาออกแล้วก็ไม่ได้ทำให้เนื้อด้านในเสียหายเลยแม้แต่น้อย