หลังฝนตก อากาศก็ค่อย ๆ เย็นลง ในที่สุดแดดก็ออกเสียที
หลิงเหอจึงขยับตัวไปนอนบนเก้าอี้เอนตรงระเบียงราวกับแมวตัวหนึ่ง พลางอาบแดดอย่างสบายใจ พลางเลื่อนมือถือไปช้า ๆ เพื่อมองหาเหยื่อที่อาจตกเป็นเป้าหมาย
ช่วงนี้เธอคัดคนในวีแชทออกไปไม่น้อยแล้ว ตอนนี้เหลือไว้แต่คนคุณภาพเท่านั้น
พวกที่เริ่มมาก็ขอวิดีโอคอลเพื่อจับผิดว่ารูปเธอเป็นรูปปลอม แบบนี้เห็นชัดว่าโกงยาก ตัดทิ้ง พวกที่เอาแต่รับ “คุณค่าทางอารมณ์” จากเธอแต่ไม่ยอมควักเงินสักแดงก็ตัดทิ้ง ส่วนพวกที่คุยกับเธอตั้งนาน สุดท้ายโอนให้แค่ไม่กี่ร้อย เป็นกระดูกคอเป็ดที่กินก็ไม่อร่อย ทิ้งก็เสียดาย ก็ตัดทิ้งเหมือนกัน
วันนี้เธอเปิดดูโมเมนต์ตามปกติเพื่อเช็กว่ามีปลาเล็ดลอดตาข่ายไปไหม แล้วก็ปัดตกไปเป็นกอง
จู่ ๆ นิ้วของเธอก็หยุดชะงัก
เป็นรูปผู้ชายคนหนึ่งอยู่บนแท่นบังคับเรือสำราญ แค่เห็นก็สัมผัสได้ถึงความสูงส่งมีระดับ
ปลายนิ้วของหลิงเหอค้างอยู่บนรูปนั้น เธอขยายภาพแล้วเพ่งมองอย่างละเอียด
ในรูป นิ้วยาวเรียวของชายหนุ่มวางอยู่บนพวงมาลัย เขาแต่งตัวสบาย ๆ เสื้อเชิ้ตผ้าลินินกับกางเกงขาสั้นสีกากี สวมแว่นกันแดด เผยให้เห็นเพียงเสี้ยวหน้าด้านข้าง ดูเป็นสไตล์ “คนเงินเก่า” ที่กำลังนิยมกันบนโลกออนไลน์
ที่สำคัญกว่านั้น แคปชันในโมเมนต์มีเพียงประโยคเดียวว่า ของเล่นชิ้นใหญ่ที่แม่ให้มา ลองขับดูแล้วรู้สึกไม่เลวเลย
หลิงเหอแทบละสายตาจากรูปนั้นไม่ได้
ตั้งแต่ลบโจวเหยียนชิงไปคราวก่อน คนที่โอนเงินให้เธออย่างสม่ำเสมอก็เหลือนับนิ้วได้
ตอนนี้เธอต้องหาเหยื่อรายใหม่มาขูดรีดเงินให้ได้สักก้อน อย่างน้อยช่วงสองสามวันนี้ก็ต้องหาให้ได้สักเจ็ดแปดหมื่น