หลิงเหอทิ้งของเสร็จก็เดินจากไป โดยไม่รู้เลยว่าขยะที่ตัวเองทิ้งยังมีคนเก็บไปด้วย
ชายหนุ่มที่วิ่งกลับหอพักอย่างลนลานแล้วกระโดดขึ้นเตียง นั่งนิ่งมองยางชิ้นใหญ่ในฝ่ามือ กลิ่นหอมที่มักได้กลิ่นทุกครั้งเมื่อเดินผ่านผู้หญิงยังติดอยู่บนสิ่งนั้น
สายตาเลื่อนไปยังรูปบนหน้าจอล็อกโทรศัพท์ เขาดูเหมือนกำลังลังเล แต่สุดท้ายก็ยกของชิ้นนั้นเข้าใกล้จมูก สูดหายใจลึก ๆ แล้วใช้จมูกถูไถ กลิ่นหวานหอมซึมเข้าโพรงจมูก กระตุ้นให้สมองส่งสัญญาณออกมา
บางทีมันอาจเพิ่งถูกใช้มาก็ได้
พอความคิดนี้ผุดขึ้นมา ในหัวของชายหนุ่มก็เหมือนมีเสียงระเบิดดัง “ตูม”
แค่ดมยังไม่พอ เขาสูดดมอยู่พักหนึ่งจนดวงตาแดงก่ำ มือข้างหนึ่งรีบร้อนดึงกางเกงขายาวสีดำออก
ระหว่างที่ไม่ได้เจอหลิงเหอ ชายหนุ่มที่กระสับกระส่ายสูดกลิ่นหอมลึก ๆ พลางพูดคำสกปรกลามกออกมา
“เบบี๋...”
“หอมจัง... ฮ่า... ฮ่า...”
“เบบี๋ยั่วสวาท... ยังไม่ยอมให้วีแชทสามีเลย... ที่แท้ก็เล่นเอง... สามีไม่ดีกว่าของพวกนั้นเหรอ...”
“แม่งเอ๊ย...!”
ในหัวผุดภาพผิวขาวนุ่มราวกับไหมน้ำนมของเมีย ร่างกายอ่อนนุ่มที่ถูกผ้าห่มผืนเล็กคลุมไว้ เธอกอดเข่า พอถูกคนจับได้ก็ทำได้เพียงกลั้นน้ำตา รับปากอย่างน่าสงสารว่าจะยอมทำตามข้อเรียกร้องไร้มารยาทของอีกฝ่าย เมียทำเรื่องแบบนี้ ไม่มีทางขัดขืนหรือระบายความอัดอั้นได้เลย
โดนข่มเหงก็สมควรแล้ว